1382
- Na ka treguar Abu Bakrah, i cili ka thënë: Na ka treguar Abu Dawud, i cili ka thënë: Na ka treguar Za'idah, nga Mansur, nga Tamim bin Salamah, i cili ka thënë: Ibn Umari u pyet për Kunutin... dhe përmendi të njëjtën gjë, përveç se ai tha: Nuk kam parë dhe as nuk kam ditur ⁽⁷³⁷⁾.
Ka thënë Abu Ja'far: Shpjegimi i asaj që transmetohet nga Ibn Umari në këtë kapitull është: Ai e ka parë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) kur ngrinte kokën nga rukuja e rekatit të fundit, bënte kunut derisa Allahu i Madhëruar i shpalli atij: ﴿Ti nuk ke asgjë në dorë për këtë çështje; Ai ose do t'ua pranojë pendimin, ose do t'i ndëshkojë ata, sepse ata janë vërtet zullumqarë﴾ [Al Imran: 128], kështu që ai e la atë kunut që bënte.
Dhe e pyeti Abu Mijlaz, duke i thënë: "A të pengon pleqëria nga kunuti?" Ai tha: "Nuk e mbaj mend këtë nga asnjë prej shokëve të mi" - domethënë nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), që do të thotë se ata nuk e bënë atë pasi i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e la atë.
Dhe e pyeti Abu al-Sha'tha' për kunutin, dhe e pyeti Ibn Umarin se çfarë ishte ai kunut? Ai e njoftoi atë se kur imami përfundon leximin në rekatin e fundit të namazit të sabahut, ai qëndron dhe lutet.
Ai tha: "Nuk kam parë askënd ta bëjë këtë", sepse ajo që ai dinte nga kunuti i Pejgamberit (s.a.v.s.) ishte vetëm lutja pas rukusë, ndërsa para rukusë nuk e kishte parë as nga ai dhe as nga dikush tjetër, prandaj e mohoi atë për këtë arsye.
Është vërtetuar me atë që kemi transmetuar prej tij shfuqizimi i kunutit të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) pas rukusë, dhe mohimi i kunutit para rukusë në parim, dhe se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk e bënte atë, as halifët e tij pas tij.
Një nga ata prej të cilëve është transmetuar kunuti nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte: Abdurrahman ibn Abi Bakr. Ai njoftoi në hadithin e tij që kemi transmetuar prej tij se kunuti që bënte i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte lutje kundër atyre që ai lutej, dhe se Allahu i Madhëruar e shfuqizoi këtë me fjalën e Tij: ﴿Ti nuk ke asgjë në dorë për këtë çështje; Ai ose do t'ua pranojë pendimin, ose do t'i ndëshkojë ata﴾ [Al Imran: 128] ajetin, kështu që në këtë ka gjithashtu detyrimin e lënies së kunutit në sabah.
Një nga ata prej të cilëve është transmetuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjithashtu ishte: Khufaf bin Ima'. Ai përmendi nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): se kur ai ngrinte kokën nga rukuja thoshte: "Aslam, Allahu e shpëtoftë; Ghifar, Allahu e faltë; dhe 'Usajja, që kundërshtoi Allahun dhe të Dërguarin e Tij. O Allah, mallko Beni Lihjanin" dhe ata që përmendi bashkë me ta.
Në këtë hadith është mallkimi i atyre që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mallkoi në dy hadithet e Ibn Umarit dhe Abdurrahman bin Abi Bakrit, dhe ata të dy njoftuan në hadithet e tyre se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e la atë kur iu shpall ajeti që përmendëm.
Në hadithin e tyre është shfuqizimi i asaj që është në hadithin e Khufaf bin Ima', dhe hadithet e tyre janë më parësore se hadithi i Khufaf bin Ima', dhe në këtë ka gjithashtu detyrimin e lënies së kunutit.
Një nga ata prej të cilëve është transmetuar kjo gjithashtu ishte Al-Bara' bin 'Azib. Transmetohet prej tij: se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bënte kunut në sabah dhe aksham, por nuk njoftoi se çfarë ishte ai kunut i tij. Mund të jetë që ky të jetë kunuti që transmetoi Ibn Umari dhe Abdurrahman bin Abi Bakri dhe ata që e transmetuan këtë bashkë me ta, pastaj u shfuqizua me këtë ajet gjithashtu. Në këtë hadith ai ka bashkuar akshamin dhe sabahun, duke përmendur se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bënte kunut në të dyja.
Në konsensusin e kundërshtarëve tanë me ne se ajo që ai bënte në aksham nga kjo është e shfuqizuar dhe askush pas tij nuk mund ta bëjë, ka argument se edhe ajo që ai bënte në sabah është po ashtu.
Një nga ata prej të cilëve është transmetuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjithashtu kunuti në sabah ishte Anas bin Malik. Amr bin Ubejd transmetoi nga El-Hasani, nga Anasi: se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk pushoi së bëri kunut pas rukusë në namazin e sabahut derisa u nda nga kjo botë. Kështu, në këtë hadith vërtetohet kunuti në namazin e sabahut dhe se ai nuk është shfuqizuar.
Por është transmetuar prej tij nga rrugë të tjera e kundërta e kësaj. Ejubi transmetoi nga Muhamed bin Sirin, i cili tha: Anasi u pyet: "A ka bërë kunut i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në namazin e sabahut?" Ai tha: "Po". U tha: "Para rukusë apo pas saj?" Ai tha: "Pak pas rukusë".
Is'hak bin Abdullah bin Abi Talhah transmetoi prej tij se ai tha: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bëri kunut tridhjetë mëngjese kundër Ri'l dhe Dhakwan".
Katade transmetoi prej tij diçka të ngjashme me këtë, ndërsa Humajdi transmetoi prej tij: se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bëri kunut vetëm njëzet ditë.
Të gjithë këta kanë njoftuar prej tij ndryshe nga ajo që transmetoi Amri nga El-Hasani. Asimi transmetoi prej tij mohimin e kunutit pas rukusë në parim, dhe se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e bëri këtë vetëm një muaj, por kunuti ishte para rukusë. Kjo gjithashtu bie ndesh me atë që transmetoi Amr bin Ubejd dhe e kundërshton atë.
Nuk i lejohet askujt të argumentojë me hadithin e Anasit me njërën nga dy anët e asaj që transmetohet nga Anasi, sepse kundërshtari i tij mund të argumentojë kundër tij me atë që transmetohet nga Anasi që e kundërshton atë.
Sa i përket thënies së tij "por kunuti ishte para rukusë", ai nuk e përmendi këtë nga Pejgamberi (s.a.v.s.). Mund të jetë që ai ta ketë marrë këtë nga ata pas tij ose të jetë një mendim që ai ka pasur.
Të tjerë nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) kanë menduar ndryshe nga kjo, kështu që thënia e tij nuk është më parësore se thënia e atij që e kundërshton, përveçse me një argument që na bëhet i qartë.
Nëse dikush thotë: Abu Xhafer er-Razi ka transmetuar nga Er-Rebi' bin Anas, i cili ka thënë: Isha ulur te Anas bin Malik kur iu tha atij: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bëri kunut vetëm një muaj". Ai tha: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk pushoi së bëri kunut në namazin e sabahut derisa u nda nga kjo botë".
I thuhet atij: Mund të jetë që ky kunut të jetë ai kunut që transmetoi Amri nga El-Hasani nga Anasi. Nëse është kështu, kjo bie ndesh me atë që kemi përmendur.
Dhe mund të jetë që ky kunut të jetë kunuti para rukusë që përmendi Anasi në hadithin e Asimit. Kështu që nuk na është vërtetuar asgjë nga Anasi nga Pejgamberi (s.a.v.s.) për kunutin para rukusë, ndërsa është vërtetuar prej tij shfuqizimi i kunutit pas rukusë.
Abu Hurajra ishte një nga ata prej të cilëve është transmetuar gjithashtu nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kunuti në sabah. Ky kunut ishte lutje për një popull dhe lutje kundër të tjerëve.
Në hadithin e tij thuhet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e la atë kur Allahu i Madhëruar i shpalli: ﴿Ti nuk ke asgjë në dorë për këtë çështje﴾ [Al Imran: 128] ajetin.
Nëse dikush thotë: Si mund të jetë kjo kështu, kur Abu Hurajra pas Pejgamberit (s.a.v.s.) bënte kunut në namazin e sabahut? Dhe përmendi atë që...