١٤٤٤ - حدثنا يونس قال: أنا ابن وهب، أن مالكا حدثه عن عبد الرحمن بن القاسم، عن عبد الله بن عبد الله بن عمر، أنه أخبره أنه كان يرى عبد الله بن عمر يتربع في الصلاة إذا جلس قال: ففعلته يومئذ وأنا حديث السن، فنهاني عبد الله بن عمر وقال: إنما سنة الصلاة أن تنصب رجلك اليمنى، وتثني اليسرى، فقلت له: فإنك تفعل ذلك فقال: إن رجلي لا تحملاني (805).
قال أبو جعفر: فذهب قوم (806) إلى أن القعود في الصلاة كلها: أن ينصب الرجل رجله اليمنى ويثني رجله اليسرى، ويقعد بالأرض، واحتجوا في ذلك بما وصفه يحيى بن
سعيد في حديثه من القعود، وبقول عبد الله بن عمر في حديث عبد الرحمن بن القاسم أن ذلك سنة الصلاة، قالوا: والسنة لا تكون إلا عن رسول الله ﷺ.
وخالفهم في ذلك آخرون (807) وقالوا: أما القعود في آخر الصلاة فكما ذكرتم، وأما القعود في التشهد الأول منها فعلى الرجل اليسرى.
وكان من الحجة لهم في ذلك فيما احتج به عليهم الفريق الأول: أن قول عبد الله بن عمر ﵄: إن سنة الصلاة .... فذكر ما في الحديث لا يدل ذلك أنه عن النبي ﷺ قد يجوز أن يكون رأى ذلك، أو أخذه ممن بعد رسول الله ﷺ، ثم قال رسول الله ﷺ "عليكم بسنتي وسنة الخلفاء الراشدين المهديين بعدي"، وقال سعيد بن المسيب لما سأله ربيعة، عن أروش أصابع المرأة -: "إنها السنة يا ابن أخي"، ولم يكن مخرج ذلك إلا من زيد بن ثابت فسمي سعيد قول زيد بن ثابت سنة فكذلك يحتمل أن يكون عبد الله بن عمر سمى مثل ذلك أيضا سنة، وإن لم يكن عنده في ذلك عن رسول الله ﷺ شيء.
وفي ذلك حجة أخرى: أن عبد الله بن عبد الله أرى القاسم الجلوس في الصلاة على ما في حديثه، وذكر عبد الرحمن بن القاسم، عن عبد الله بن عبد الله، عن أبيه لما قال له: فإنك تفعل ذلك قال: إن رجلاي لا تحملاني فكان معنى ذلك أنهما لو حملتاني قعدت على إحداهما وأقمت الأخرى، لأن ذكره لهما لا يدل على أن إحداهما تستعمل دون
الأخرى ولكن تستعملان جميعا، فيقعد على إحداهما وينصب الأخرى، فهذا خلاف ما في حديث يحيى بن سعيد.
وقد روى أبو حميد الساعدي عن النبي ﷺ في ذلك ما قد
#1444
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
1444 - Na tregoi Junusi, i cili tha: Na njoftoi Ibn Vehbi, se Maliku i ka treguar atij, nga Abdurrahman bin el-Kasimi, nga Abdullah bin Abdullah bin Umari, se ai e njoftoi atë se e kishte parë Abdullah bin Umarin duke u ulur këmbëkryq në namaz kur ulej. Tha: Edhe unë veprova ashtu atë ditë, kur isha i ri në moshë, por Abdullah bin Umari më ndaloi dhe tha: "Sunneti i namazit është që ta mbash këmbën e djathtë të ngritur (në majë të gishtave) dhe ta palosësh të majtën." I thashë: "Po ti po e bën këtë?" Ai tha: "Këmbët e mia nuk më mbajnë dot" (805).
Ebu Xhaferi ka thënë: Një grup (806) menduan se ulja në të gjithë namazin është: që njeriu ta mbajë këmbën e tij të djathtë të ngritur dhe ta palosë këmbën e tij të majtë, e të ulet në tokë. Ata argumentuan për këtë me atë që përshkroi Jahja bin
Saidi në hadithin e tij rreth uljes, dhe me fjalën e Abdullah bin Umarit në hadithin e Abdurrahman bin el-Kasimit se kjo është sunneti i namazit. Ata thanë: Sunneti nuk mund të jetë veçse nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.).
Të tjerë i kundërshtuan ata (807) dhe thanë: Sa i përket uljes në fund të namazit, ajo është ashtu siç e përmendët, ndërsa ulja në teshehudin e parë bëhet mbi këmbën e majtë.
Argumenti i tyre kundër asaj që pretendoi grupi i parë ishte: Fjala e Abdullah bin Umarit (r.a.): "Sunneti i namazit është..." dhe përmendi atë që është në hadith, nuk tregon se kjo është nga Pejgamberi (s.a.v.s.). Mund të jetë që ai e ka parë këtë si të tillë, ose e ka marrë nga dikush pas të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Pastaj, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Përmbajuni sunnetit tim dhe sunnetit të halifëve të drejtë e të udhëzuar pas meje". Gjithashtu, Said bin el-Musajib, kur e pyeti Rabia për dëmshpërblimin e gishtave të gruas, tha: "Ky është sunneti, o nipi im", ndërkohë që burimi i kësaj ishte vetëm nga Zejd bin Thabiti. Saidi e quajti fjalën e Zejd bin Thabitit sunnet, kështu që ekziston mundësia që edhe Abdullah bin Umari ta ketë quajtur diçka të tillë sunnet, edhe nëse nuk kishte për këtë gjë diçka nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) asgjë.
Në këtë ka edhe një argument tjetër: Abdullah bin Abdullahu i tregoi el-Kasimit uljen në namaz sipas asaj që është në hadithin e tij. Abdurrahman bin el-Kasimi përmendi nga Abdullah bin Abdullahu, nga babai i tij, kur i tha: "Po ti po e bën këtë?", ai u përgjigj: "Këmbët e mia nuk më mbajnë dot". Kuptimi i kësaj ishte se po të më mbanin, do të ulesha mbi njërën prej tyre dhe do ta ngrija tjetrën, sepse përmendja e të dyjave prej tij nuk tregon se përdoret vetëm njëra pa
tjetrën, por përdoren të dyja së bashku: ulet mbi njërën dhe ngre tjetrën. Kjo bie ndesh me atë që është në hadithin e Jahja bin Saidit.
Ebu Humejd es-Sa'idi ka transmetuar nga Pejgamberi (s.a.v.s.) lidhur me këtë atë që...
Database ID: 114366 Views: 5