1531 - Na ka treguar Ebu Bekre, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Asim, nga Ebu Avane, nga El-Hakem, nga Asim bin Damre, nga Aliu (r.a.), i cili ka thënë: Kur ai e ngre kokën nga sexhdeja e fundit, namazi i tij ka përfunduar ⁽⁹¹⁰⁾.
Ebu Xhaferi ka thënë: Ky është Aliu (r.a.) i cili ka transmetuar nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ai ka thënë: "Dhe dalja prej tij (namazit) është me teslim (selam)".
Por kjo nuk ishte sipas tij në kuptimin që namazi nuk përfundon përveçse me teslim; pasi ai (namazi) përfundonte sipas tij me atë që është para teslimit. Kuptimi i "dalja prej tij është me teslim" sipas tij ishte gjithashtu dalja që duhet të bëhet me të e jo me diçka tjetër, ndërsa përfundimi i cili nuk e bën të detyrueshëm - me atë që ndodh pas tij - përsëritjen e namazit, është diçka tjetër.
Nëse dikush thotë: Ai ka thënë: "Hyrja në të (namaz) është me tekbir", dhe kjo ishte ajo me të cilën nuk hyhet në të përveçse me të, kështu edhe kur ka thënë: "Dhe dalja prej tij është me teslim", duhet të jetë gjithashtu që nuk dilet prej tij përveçse me të.
I thuhet atij: Nuk lejohet hyrja në gjëra përveçse nga ku është urdhëruar hyrja në to, ndërsa ndodh që të dilet nga gjërat nga ku është urdhëruar të dilet me të, por edhe nga mënyra të tjera.
Një shembull për këtë: Ne kemi parë se martesa është e ndaluar të lidhet me një grua ndërsa ajo është në idet (periudhën e pritjes), dhe kushdo që e lidh atë me të ndërsa ajo është kështu, nuk bëhet zotërues i saj, as nuk i detyrohet asaj martesa, e shembuj të tillë ka shumë që do ta zgjasnin librin.
Dhe është urdhëruar që të mos dilet prej saj (martesës) përveçse me divorcin në të cilin nuk ka mëkat, dhe që e divorcuara të jetë e pastër pa pasur marrëdhënie. Por kushdo që divorcon ndryshe nga ajo që është urdhëruar, si p.sh. divorcon tri herë (përnjëherë) ose divorcon gruan e tij ndërsa është me menstruacione, kjo i llogaritet atij edhe pse është mëkat, dhe me atë divorc të ndaluar ai del nga martesa e saktë.
Kështu, u vërtetuan shkaqet me të cilat zotërohet martesa se si janë, dhe shkaqet me të cilat largohet pronësia prej tyre se si janë, dhe u ndaluan nga ajo që bie ndesh me këtë, ose me diçka prej saj.
Pra, kushdo që bën atë që është e ndaluar prej kësaj për të hyrë në martesë, nuk hyn në të, por kur bën diçka prej saj për të dalë nga martesa, del prej saj.
E pasi nuk hyhet në gjëra përveçse nga ku është urdhëruar, ndërsa dalja prej tyre mund të jetë nga ku është urdhëruar, e mund të jetë edhe me diçka tjetër.
Kështu është edhe në shqyrtimin e namazit, që hyrja në të të mos jetë e detyrueshme përveçse me atë që është urdhëruar për hyrjen në të, ndërsa dalja prej tij të jetë me atë që është urdhëruar për të dalë prej tij, por edhe me diçka tjetër.
Dhe kjo ishte prej argumenteve të atyre që mendojnë se kur ai e ngre kokën nga sexhdeja e fundit e namazit të tij, namazi i tij ka përfunduar.