١٦٧٢ - وقد حدثني ابن أبي عمران قال: حدثني محمد بن شجاع، عن الحسن بن زياد، قال: سمعت أبا حنيفة ﵀ يقول: ربما قرأت في ركعتي الفجر جزءين (1067) من القرآن (1068).
فبهذا نأخذ لا بأس أن تطال فيهما القراءة؟ وهي عندنا أفضل من التقصير لأن ذلك من طول القنوت الذي فضله رسول الله ﷺ في التطوع على غيره.
وقد روي ذلك أيضا عن إبراهيم
#1672
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
1672 - Dhe më ka treguar Ibn Ebi Imran, i cili ka thënë: Më ka treguar Muhamed bin Shuxha', nga El-Hasan bin Zijad, i cili ka thënë: E kam dëgjuar Ebu Hanifen (r.h.) duke thënë: Ndonjëherë kam lexuar në dy rekatet e sabahut dy xhuze (1067) nga Kurani (1068).
Këtë e marrim për bazë: nuk ka asgjë të keqe që të zgjatet leximi në to. Sipas nesh, kjo është më e mirë sesa shkurtimi, sepse kjo bën pjesë në zgjatjen e qëndrimit (kunutit), të cilin i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka vlerësuar më shumë në namazet vullnetare sesa të tjerat.
Kjo është transmetuar gjithashtu edhe nga Ibrahimi.
Database ID: 114594 Views: 4