١٧٢٠ - حدثنا ابن مرزوق، قال: ثنا أبو عاصم، عن ابن جريج، قال: أخبرني عامر بن مصعب، عن طاوس: أنه سأل ابن عباس ﵄ عن الركعتين، بعد العصر فنهاه منهما، وقال: ﴿وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ﴾ [الأحزاب: ٣٦] الآية (1118).
فهؤلاء أصحاب رسول الله ﷺ ينهون عنهما، ويضرب عمر بن الخطاب ﵁ عليهما بحضرة سائر أصحابه على قرب عهدهم برسول الله ﷺ لا ينكر ذلك عليه منهم منكر فإن قال قائل: فقد أخبرت أم سلمة أن رسول الله ﷺ قد كان نهى عنهما ثم صلاهما بعد ذلك لما تركهما بعد الظهر.
فهكذا أقول: يصليهما بعد العصر من تركهما بعد الظهر، ولا يصلي أحد بعد العصر شيئا من التطوع غيرهما.
قيل له: إن رسول الله ﷺ لما صلاهما حينئذ قد نهي أن يقضيهما أحد.
#1720
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
1720
- Na ka treguar Ibn Merzuku, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Asimi, nga Ibn Xhurejxhi, i cili ka thënë: Më ka njoftuar Amir bin
Mus'abi, nga Tavusi: Se ai e ka pyetur Ibn Abbasin (r.anhuma) për dy rekate pas ikindisë, dhe ai e ndaloi atë prej tyre, duke thënë: "Nuk i takon asnjë besimtari as besimtareje, kur Allahu dhe i Dërguari i Tij kanë vendosur për një çështje, që ata të kenë ndonjë zgjedhje në çështjen e tyre"
[El-Ahzab: 36] - ajeti (1118).
Këta
janë shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) që i ndalojnë ato, dhe Omer bin el-Hatabi (r.a.) i rrihte njerëzit për to në prani të shokëve të tjerë,
në kohën kur ishin afër periudhës së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), dhe askush prej tyre nuk e kundërshtoi këtë. Nëse dikush thotë:
Umm Seleme ka njoftuar se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i kishte ndaluar ato, pastaj i fali ato më vonë kur
i kishte lënë pas drekës.
Kështu them: I fal ato pas ikindisë ai që i ka lënë pas drekës, dhe askush nuk fal asgjë tjetër nafile pas ikindisë përveç tyre.
Iu tha atij: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i fali ato atëherë, ishte e ndaluar që dikush t'i kompensonte ato.
Database ID: 114642 Views: 6