1757 - Ibn Ebi Davudi na ka treguar, ka thënë: Na ka treguar El-Vehbiu, ka thënë: Na ka treguar El-Maxhishuni, nga Uthman bin Ubejdullah ⁽¹¹⁶⁹⁾
bin Ebi Rafi', i cili ka thënë: Më dërgoi Muharrar bin Ebi Hurejre te Ibn Umeri për ta pyetur: Nëse
njeriu e fal drekën në shtëpinë e tij, pastaj vjen në xhami dhe njerëzit janë duke u falur, e falet me ta,
cila prej tyre është namazi i tij? Ibn Umeri tha: Namazi i tij i parë ⁽¹¹⁷⁰⁾.
Në
këtë hadith, Ibn Umeri (r.a.) ka menduar se e dyta është nafile, kjo tregon se
lënia e namazit prej tij në hadithin e Sulejmanit ishte sepse ai ishte namaz pas të cilit nuk lejohet falja e nafileve.
Nëse hadithet e Ebu Bekres dhe Xhabirit, të cilat i përmendëm, ishin ashtu dhe gjykimi ishte siç e përshkruam:
se kush e fal një farz, i lejohet ta përsërisë atë dhe ai të jetë farz, prandaj
i dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u fal dy herë me dy grupet, dhe kjo do të ishte e lejuar nëse gjykimi do të mbetej i tillë.
Por, nëse kjo është shfuqizuar dhe është ndaluar që farzi të falet dy herë, atëherë ka rënë ajo arsye për të cilën ai u fal me secilin grup nga dy rekate dhe ka rënë veprimi sipas saj.
Kështu që, nuk ka argument për ta në hadithin e Ebu Bekres dhe Xhabirit, për shkak të mundësisë së asaj që përmendëm.