١٧٦٢ - حدثنا أبو بكرة، قال: ثنا مؤمل، قال: ثنا سفيان، عن أبي الزبير، عن جابر، عن النبي ﷺ أنه صلاها … فذكر نحوا من هذا (1176).
وكان ابن أبي ليلى ممن ذهب إلى هذا الحديث. وتركه أبو حنيفة، ومحمد بن الحسن؛ لأن الله ﷿ قال: ﴿وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ﴾ [النساء: ١٠٢] ففي هذا الحديث أنهم صلوا جميعا.
وفي حديث ابن عمر، وعبيد الله بن عبد الله، عن ابن عباس وفي حديث حذيفة وزيد بن ثابت دخول الطائفة الثانية في الركعة الثانية ولم يكونوا صلوا قبل ذلك، فالقرآن يدل على ما جاءت به الرواية عنهم عن رسول الله ﷺ في ذلك فكانت عنده أولى من حديث أبي عياش، وجابر هَذَين،
وذهب أبو يوسف إلى أن العدو إذا كان في القبلة، فالصلاة كما روى أبو عياش وجابر ﵄.
وإن كانوا في غير القبلة، فالصلاة كما روى ابن عمر وحذيفة، وزيد بن ثابت.
لأن في حديث أبي عياش أنهم كانوا في القبلة، وحديث ابن عمر، وحذيفة، وزيد، لم يذكر فيه شيء من ذلك، إلا أنه قد روي عن ابن مسعود في ذلك ما يوافق ما رووا وقال: كان العدو في غير القبلة.
قال أبو يوسف: فأصحّح الحديثين فأجعل حديث ابن مسعود وما وافقه إذا كان العدو في غير القبلة، وحديث أبي عياش وجابر إذا كان العدو في القبلة. وليس هذا بخلاف التنزيل عندنا، لأنه قد يجوز أن يكون قوله ﴿وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ﴾ [النساء: ١٠٢] إذا كان العدو في غير القبلة. ثم أوحى الله إليه بعد ذلك كيف حكم الصلاة إذا كانوا في القبلة، ففعل الفعلين جميعا، كما جاء الخبران.
وهذا أصح الأقاويل عندنا في ذلك وأولاها؛ لأن تصحيح الآثار تشهد له وقد دل على ذلك أيضا أن عبد الله بن عباس قد روي عنه، عن النبي ﷺ في صلاة الخوف ما ذكرنا في أول هذا الباب مما رواه عنه عبيد الله بن عبد الله من صلاة رسول الله ﷺ في ذلك بذي قرد، فكان ذلك موافقا لما روى عبد الله بن مسعود، وعبد الله بن عمر، وحذيفة، وزيد، عن النبي ﷺ في ذلك.
ثم روي عن عبد الله بن عباس في ذلك من رأيه ما
#1762
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
1762 - Na ka treguar Ebu Bekre, i cili ka thënë: Na ka treguar Mu'emmel, i cili ka thënë: Na ka treguar Sufjani, nga Ebu ez-Zubejri, nga Xhabiri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ai e fali atë... dhe përmendi diçka të ngjashme me këtë (1176).
Ibn Ebi Lejla ishte prej atyre që e morën këtë hadith. Ebu Hanifeja dhe Muhamed bin el-Haseni e lanë atë, sepse Allahu i Madhëruar ka thënë: "Dhe le të vijë një grup tjetër që nuk është falur, që të falen me ty" [En-Nisa: 102]. Në këtë hadith thuhet se ata u falën të gjithë së bashku.
Ndërsa në hadithin e Ibn Omerit dhe të Ubejdullah bin Abdilahut nga Ibn Abbasi, si dhe në hadithin e Hudhejfes dhe Zejd bin Thabitit, hyrja e grupit të dytë në rekatin e dytë ndodhi pa u falur ata më parë. Kurani tregon për atë që ka ardhur në transmetimin prej tyre nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në këtë çështje, andaj kjo ishte për të më parësore sesa hadithi i Ebu Ajashit dhe Xhabirit.
Ebu Jusufi ishte i mendimit se nëse armiku është në drejtim të kibles, namazi falet ashtu siç kanë transmetuar Ebu Ajashi dhe Xhabiri (r.a.).
E nëse ata janë në drejtim tjetër nga kibla, namazi falet ashtu siç kanë transmetuar Ibn Omeri, Hudhejfeja dhe Zejd bin Thabiti.
Sepse në hadithin e Ebu Ajashit thuhet se ata ishin në drejtim të kibles, ndërsa në hadithin e Ibn Omerit, Hudhejfes dhe Zejdit nuk përmendet asgjë e tillë, përveçse është transmetuar nga Ibn Mes'udi diçka që përputhet me atë që kanë transmetuar ata, ku ka thënë: Armiku ishte në drejtim tjetër nga kibla.
Ebu Jusufi tha: Unë i konsideroj të sakta të dy hadithet, kështu që hadithin e Ibn Mes'udit dhe atë që përputhet me të e bëj për rastin kur armiku nuk është në drejtim të kibles, ndërsa hadithin e Ebu Ajashit dhe Xhabirit kur armiku është në drejtim të kibles. Kjo sipas nesh nuk bie ndesh me Shpalljen, sepse mund të jetë që fjala e Tij: "Dhe le të vijë një grup tjetër që nuk është falur, që të falen me ty" [En-Nisa: 102] të jetë për rastin kur armiku nuk është në drejtim të kibles. Pastaj Allahu i shpalli atij pas kësaj se si është gjykimi i namazit nëse ata janë në drejtim të kibles, kështu që ai i bëri të dyja veprimet, ashtu siç kanë ardhur dy lajmet.
Dhe ky është mendimi më i saktë sipas nesh në këtë çështje dhe më i vlefshmi; sepse vërtetimi i transmetimeve dëshmon për këtë. Gjithashtu, këtë e tregon edhe ajo që është transmetuar nga Abdullah bin Abbasi, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) rreth namazit të frikës, atë që përmendëm në fillim të këtij kapitulli nga ajo që ka transmetuar prej tij Ubejdullah bin Abdilahu rreth namazit të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) në Dhi Kared, e kjo ishte në përputhje me atë që kanë transmetuar Abdullah bin Mes'udi, Abdullah bin Omeri, Hudhejfeja dhe Zejdi nga Pejgamberi (s.a.v.s.) në këtë çështje.
Pastaj është transmetuar nga Abdullah bin Abbasi në këtë çështje mendimi i tij...
Database ID: 114684 Views: 7