1782
- Na ka treguar Ruh bin el-Ferexh, i cili ka thënë: Na ka treguar Harun bin Seid bin el-Hejthem el-Ejli, i cili ka thënë: Na ka treguar Halid bin Nizar, nga el-Kasim bin Mebrur, nga Junus bin Jezid, nga Hisham bin Urve, nga babai i tij, nga Aisha, e cila ka thënë: Njerëzit iu ankuan të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) për mungesën e shiut. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) urdhëroi që të vendosej një minber në vendfalje (musalla) dhe u la takim njerëzve që të dilnin një ditë të caktuar. Aisha tha: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) doli kur sapo u shfaq cipa e parë e diellit, u ul në minber, e falënderoi Allahun [dhe e lëvdoi Atë] ⁽¹²⁰⁴⁾ pastaj tha: "Ju u ankuat për thatësirën e vendit tuaj dhe për vonesën e shiut nga koha e tij e zakonshme. Allahu i Madhëruar ju ka urdhëruar që t'i luteni Atij dhe ju ka premtuar se do t'ju përgjigjet", pastaj tha: "Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit, Sunduesit të Ditës së Gjykimit. Nuk ka zot tjetër përveç Allahut, Ai bën çfarë dëshiron. O Allah, Ti je Allahu, nuk ka zot tjetër përveç Teje, Ti je i Pasuri e ne jemi të varfrit. Lësho mbi ne shiun dhe bëje atë që na zbret forcë dhe mjaftueshmëri deri në një kohë." Pastaj i ngriti duart e tij dhe vazhdoi t'i mbante lart derisa iu pa bardhësia e sqetullave të tij. Pastaj ua ktheu shpinën njerëzve dhe e ktheu mbrapsht - ose e rrotulloi - rrobën e tij, ndërkohë që i mbante duart lart. Pastaj u kthye nga njerëzit, zbriti dhe i fali dy rekate. Atëherë Allahu krijoi një re, e cila gjëmoi, lëshoi vetëtima dhe ra shi me lejen e Allahut të Madhëruar. Ai nuk arriti në xhaminë e tij derisa rrodhën përrenjtë. Kur pa se si njerëzit po i mblidhnin ⁽¹²⁰⁵⁾ rrobat e tyre dhe po nxitonin për t'u strehuar, qeshi saqë iu dukën dhëmballët dhe tha: "Dëshmoj se Allahu është i Fuqishëm për çdo gjë dhe se unë jam rob i Allahut dhe i Dërguari i Tij" ⁽¹²⁰⁶⁾.