⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
1802
- Na ka treguar Sulejman bin Shuajbi, i cili ka thënë: Na ka treguar El-Hasibi, i cili ka thënë: Na ka treguar Hemmami, nga Katadeja, nga Abdullah bin el-Harithi, i cili ka thënë: Toka u drodh në kohën e Ibn Abbasit, e ai tha: "Nuk e di, a është dridhje -
domethënë dridhje, që do të thotë ajo që ishte prej mprehtësisë së tij
(1232) kështu e ka përmendur El-Hasibi - apo u drodh toka?". Iu tha: "U drodh toka", atëherë ai doli dhe u fal me njerëzit. Mori tekbir katër herë, pastaj lexoi dhe e zgjati leximin, pastaj mori tekbir dhe ra në ruku, pastaj tha: "Semi'allahu limen hamideh", pastaj mori tekbir dhe e zgjati leximin, pastaj mori tekbir dhe ra në ruku, pastaj tha: "Semi'allahu limen hamideh", pastaj mori tekbir katër herë, lexoi dhe e zgjati leximin, pastaj mori tekbir, ra në ruku, pastaj ra në sexhde, pastaj u ngrit dhe bëri të njëjtën gjë. Kur dha selam, tha: "Kështu është namazi i shenjave (ajeteve)", dhe lexoi në rekatin e parë suren El-Bekare, ndërsa në të fundit suren Al-Imran
(1233).
Të tjerët nuk u pajtuan me ta në këtë
(1234) dhe thanë: "Përkundrazi, ai e zgjat namazin kështu gjithmonë, duke rënë në ruku dhe sexhde, pa pasur një kohëzgjatje të caktuar për asgjë prej tyre derisa të qartësohet dielli", dhe argumentuan për këtë me atë që...