1925 - Na ka treguar Ibrahim bin Marzuk, i cili ka thënë: Na ka treguar Affan bin Muslim, i cili ka thënë: Na ka treguar Wuhaib bin Khalid, i cili ka thënë: Na ka treguar Dawud - ai është Ibn Ebi Hind -, nga El-Welid bin Abdurrahman, nga Xhubejr bin Nufejr el-Hadrami, nga Ebu Dherri, i cili ka thënë: Agjërova me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në Ramazan dhe ai nuk u fal me ne (namaz nate) derisa mbetën edhe shtatë netë nga muaji. Kur erdhi nata e shtatë, ai doli dhe u fal me ne derisa kaloi një e treta e natës. Pastaj nuk u fal me ne në natën e gjashtë, derisa doli në natën e pestë dhe u fal me ne derisa kaloi gjysma e natës. Ne i thamë: "O i Dërguari i Allahut, sikur të na falje namaz vullnetar (nafile)?" Ai tha: "Nëse njerëzit falen me imamin derisa ai të përfundojë, u shkruhet atyre sikur janë falur gjithë atë natë." Pastaj nuk u fal me ne në natën e katërt, derisa kur erdhi nata e tretë, ai doli dhe nxori edhe familjen e tij dhe u fal me ne derisa u frikësuam se do të na ikte 'el-felahu'. Thashë: "Çfarë është 'el-felahu'?" Ai tha: "Syfyri" ⁽¹³⁸⁶⁾.
Ebu Xhaferri (r.h.) ka thënë: Një grup njerëzish ⁽¹³⁸⁷⁾ kanë menduar se falja me imamin në muajin e Ramazanit është më e vlefshme sesa falja në shtëpi, dhe për këtë kanë argumentuar me fjalën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.): "Ai që falet me imamin derisa ai të përfundojë, i shkruhet atij adhurimi i pjesës së mbetur të natës."
Të tjerë i kanë kundërshtuar ata ⁽¹³⁸⁸⁾ dhe kanë thënë: Përkundrazi, falja e tij në shtëpinë e tij është më e vlefshme sesa falja e tij me imamin.
Argumenti i tyre për këtë ishte se ajo që ata (grupi i parë) përdorën si argument nga fjala e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.): "Ai që falet me imamin derisa ai të përfundojë, i shkruhet atij adhurimi i pjesës së mbetur të natës", është ashtu siç ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.).
Mirëpo, është transmetuar prej tij gjithashtu se ai ka thënë: "Namazi më i mirë i njeriut është në shtëpinë e tij, përveç namazeve të obligueshme", në hadithin e Zejd bin Thabitit.
Dhe kjo ndodhi kur ai u fal me ta një natë në Ramazan dhe ata dëshiruan që ai të falej me ta edhe pas kësaj, kështu që ai u tha atyre këtë fjalë.
Ai i njoftoi ata se falja e tyre në shtëpitë e tyre veçmas është më e vlefshme sesa falja e tyre me të në xhaminë e tij, kështu që falja e tyre në shtëpitë e tyre është edhe më parësore të jetë më e vlefshme sesa falja me dikë tjetër dhe në një xhami tjetër.
Saktësimi i këtyre dy transmetimeve kërkon që hadithi i Ebu Dherrit të jetë në kuptimin që atij i shkruhet shpërblimi i faljes së pjesës së mbetur të natës duke u falur me imamin.
Ndërsa hadithi i Zejd bin Thabitit kërkon që ajo që bëhet në shtëpi të jetë më e vlefshme se kjo, në mënyrë që këto dy transmetime të mos bien në kundërshtim me njëri-tjetrin.