٢٠٦١ - وقد حدثنا ابن مرزوق، قال: ثنا أبو عامر، عن ابن أبي ذئب، عن شعبة، قال: كان ابن عباس يقول: يا أيها الناس ألا تتقون الله، افصلوا بين صلاتكم (1548).
قال: وكان ابن عباس ﵄ لا يصلي الركعتين بعد المغرب إلا في بيته، فأراد عبد الله بن عباس ﵄ منهم الفصل بين الفريضة والتطوع، وذلك الذي أريد في حديث أبي هريرة ﵁، وابن بحينة، وابن سرجس والله أعلم.
ونحن نستحب أيضا الفصل بين الفرائض والنوافل بما أمر به رسول الله ﷺ فيما روينا في هذا الباب، ولا نرى بأسا لمن لم يكن ركع ركعتي الفجر حتى جاء المسجد، وقد دخل الإمام في صلاة الصبح أن يركعهما في مؤخر المسجد، ثم يمشي إلى مقدمه، فيصلي مع الناس.
ألا ترى أن ذلك لو كان في ظهر، أو عصر، أو عشاء لم يكن به بأس، ولا يكون فاعل ذلك واصلا بين فريضة، وتطوع، فكذلك إذا كان في صبح فلا بأس به، ولا يكون فاعله واصلا بين فريضة وتطوع، وهذا قول أبي حنيفة، وأبي يوسف، ومحمد رحمهم الله تعالى.
وقد روي عن جلة من المتقدمين
#2061
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
2061 - Na ka treguar Ibn Merzuku, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Amir, nga Ibn Ebi Dhibi, nga Shube, i cili ka thënë:
Ibn Abbasi thoshte: "O njerëz, a nuk i frikësoheni Allahut? Ndajini namazet tuaja (1548).
Ai tha:
Ibn Abbasi (r.a.) nuk i falte dy rekatet pas akshamit përveçse në shtëpinë e tij. Abdullah bin Abbasi (r.a.) dëshironte prej tyre ndarjen midis farzit dhe nafiles, dhe kjo është ajo që synohet në hadithin e Ebu Hurejres (r.a.), Ibn Buhajnes dhe Ibn Serxhisit, e Allahu e di më mirë.
Edhe ne e pëlqejmë ndarjen midis farzeve dhe nafileve sipas asaj që ka urdhëruar i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në atë që kemi transmetuar në këtë kapitull. Nuk shohim ndonjë problem për atë që nuk i ka falur dy rekatet e fexhrit derisa ka ardhur në xhami, ndërkohë që imami ka hyrë në namazin e sabahut, që t'i falë ato në pjesën e pasme të xhamisë, pastaj të ecë drejt pjesës së përparme të saj dhe të falet me njerëzit.
A nuk e sheh se nëse kjo do të ishte në drekë, ikindi apo jaci, nuk do të kishte problem, dhe vepruesi i kësaj nuk do të konsiderohej si bashkues midis farzit dhe nafiles? Po ashtu, nëse kjo ndodh në sabah, nuk ka problem, dhe vepruesi i saj nuk konsiderohet bashkues midis farzit dhe nafiles. Ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit, Allahu i mëshiroftë.
Kjo është transmetuar edhe nga një grup i shquar i të parëve.
Database ID: 114983 Views: 14