2160 - Na ka treguar Ibn Ebi Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ibn Ebi Merjemi, i cili ka thënë: Më ka njoftuar Ibn Ebi Zinadi, i cili ka thënë: Na ka treguar Alkame bin Ebi Alkame, nga nëna e tij, nga Aishja (r.a.), e cila ka thënë: Kisha dëshirë të hyja në Shtëpi (Qabe) dhe të falesha në të, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më mori për dore, më futi në Hixhr dhe tha:
"Vërtet, populli yt, kur e ndërtuan Qabenë, e shkurtuan ndërtimin e saj dhe e nxorën Hixhrin jashtë Shtëpisë. Prandaj, nëse dëshiron të falesh në Shtëpi, falu në Hixhr, sepse ai është një pjesë e saj" ⁽¹⁶⁶²⁾.
Ky është i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) që e ka lejuar faljen në Hixhr, i cili është pjesë e Shtëpisë.
Me këtë që përmendëm, u vërtetua saktësia e mendimit të atyre që shkojnë drejt lejimit të namazit brenda në Shtëpi.
Ky është gjykimi i këtij kapitulli nga ana e vërtetimit të kuptimeve të transmetimeve (ethar).
Ndërsa sa i përket gjykimit nga ana e arsyes (نظر), ata që e ndalojnë namazin në të, e kanë ndaluar këtë sepse e gjithë Shtëpia sipas tyre është kible. Ata thanë: Kush falet në të, ai i ka kthyer shpinën një pjese të saj, kështu që ai është si ai që i kthen shpinën një pjese të kibles, andaj namazi i tij nuk është i vlefshëm.
Argumenti kundër tyre në këtë është se ne shohim që ai që i kthen shpinën kibles, ose e lë atë në të djathtë apo në të majtë të tij, të gjitha këto janë njësoj dhe namazi i tij nuk është i vlefshëm.
Ndërsa ai që falet duke u drejtuar nga njëra anë e anëve të Shtëpisë, namazi i tij është i vlefshëm me pajtimin e tyre, edhe pse ai në atë rast nuk është i drejtuar nga të gjitha anët e Shtëpisë, sepse ajo që është në të djathtë të asaj që ai është drejtuar nga Shtëpia dhe ajo që është në të majtë të tij, ai nuk është i drejtuar nga ato. Dhe meqenëse ai nuk është i obliguar të drejtohet nga të gjitha anët e Shtëpisë në namazin e tij, por është i obliguar të drejtohet vetëm nga njëra anë e saj, atëherë nuk i dëmton lënia e drejtimit nga anët e mbetura pas saj.
Rrjedhimisht, arsyeja thotë se ai që falet në të, është drejtuar nga njëra prej anëve të saj dhe i ka kthyer shpinën anëve të tjera.
Ajo pjesë së cilës i ka kthyer shpinën, ka të njëjtin gjykim si ajo që është në të djathtë dhe në të majtë të asaj që ai është drejtuar nga anët e Shtëpisë kur është jashtë saj.
Me këtë u vërtetua gjithashtu mendimi i atyre që e lejuan namazin brenda në Shtëpi, që është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit, Allahu i Madhëruar i mëshiroftë.
Kjo është transmetuar gjithashtu edhe nga Abdullah bin ez-Zubejri.