2219
- Na ka treguar Bekr bin Idris, ka thënë: Na ka treguar Adem bin Ebi Ijas, ka thënë: Na ka treguar Shu'be, nga Jahja bin Seid, nga Muhamed bin Ibrahim se një burrë i tha Omerit: Unë fala një namaz në të cilin nuk lexova asgjë.
Omeri i tha atij: A nuk i ke plotësuar rukunë dhe sexhden? Ai tha: Po. Ai tha: Namazi yt është i plotë. Shu'be tha: Më ka treguar Abdullah bin Omer el-Umari, i cili tha: I thashë Muhamed bin Ibrahimit: Prej kujt e dëgjove këtë hadith? Ai tha: Nga Ebu Seleme, nga Omeri ⁽¹⁷³⁹⁾.
U është thënë atyre: Kjo është transmetuar nga Omeri (r.a.) ashtu siç e përmendët, por ajo që kemi transmetuar ne prej tij në atë që filluam ta përmendim është me isnad të lidhur nga Omeri, ndërsa Hemami ishte i pranishëm në atë kohë. Pra, ajo që ka isnad të lidhur prej tij është më parësore të pranohet sesa ajo që e kundërshton atë.

Këtë e dëshmon edhe analogjia, sepse ata janë pajtuar njëzëri se nëse një burrë falet pas një personi xhunub duke e ditur këtë, namazi i tij është i pavlefshëm, dhe ata e kanë bërë namazin e tij të varur nga namazi i imamit të tij.

Pasi që është kështu, kur ai e di pavlefshmërinë e namazit të imamit të tij, po ashtu duhet të jetë sipas analogjisë edhe kur nuk e di atë.

A nuk e sheh se nëse i faluri falet duke qenë xhunub, qoftë duke e ditur apo duke mos e ditur, namazi i tij është i pavlefshëm.

Pra, ajo që e prish namazin e tij në gjendjen kur ai e di, është e njëjta që e prish namazin e tij në gjendjen kur ai nuk e di, dhe dija e tij për pavlefshmërinë e namazit të imamit të tij e prish namazin e tij.

Analogjia, pra, kërkon që të jetë kështu edhe mosdija e tij për pavlefshmërinë e namazit të imamit të tij. Kjo është analogjia, dhe ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamed bin el-Hasanit, Allahu i Madhëruar i mëshiroftë.

Këtë e kanë thënë gjithashtu Tavusi dhe Muxhahidi.