⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
2244
- Ibn Ebi Davudi na ka treguar, ka thënë: Na ka treguar Ebu Omer el-Havdi, ka thënë: Na ka treguar Murxhi bin Rexha, ka thënë: Na ka treguar Davudi, nga esh-Sha'bi, nga Mesruku, nga Aisha (r.a.) e cila ka thënë: Fillimisht namazi u obligua me nga dy rekate, dy rekate. Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi në Medine, ai falte në çdo namaz dyfishin e tyre, përveç namazit të Akshamit, sepse ai është tek-u (vitri) i ditës, dhe namazit të Sabahut për shkak të gjatësisë së leximit në të. Kur ai udhëtonte, kthehej në namazin e tij të parë
(1769).
Kjo është Aisha (r.a.) e cila njofton se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) falte nga dy rekate derisa erdhi në Medine, pastaj falte në çdo namaz dyfishin e tyre, dhe se kur udhëtonte kthehej në namazin e tij të parë. Ajo njoftoi se ai falte në udhëtimin e tij ashtu siç falte para se të urdhërohej me plotësimin e namazit, e kjo ishte dy rekate. Kjo bie ndesh me hadithin e Fehdit që përmendëm në kapitullin e parë: "Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e plotësoi namazin në udhëtim dhe e shkurtoi".
Sa i përket hadithit të Ja'la bin Munjes, ithtarët e mendimit të parë argumentuan me ajetin e përmendur në të, që është fjala e Allahut të Madhëruar: {E kur të udhëtoni nëpër tokë, nuk është mëkat për ju të shkurtoni namazin} [En-Nisa: 101] ajetin. Ata thanë: Kjo është provë për lehtësimin (rukhsah) nga Allahu i Madhëruar për ta në shkurtim, e jo për detyrim (hatm) mbi ta për këtë. Kjo është si fjala e Tij: {nuk është mëkat për ata të dy nëse kthehen te njëri-tjetri} [El-Bekare: 230], kjo është provë për gjerësinë (mundësinë) që u është dhënë atyre për rikthim, e jo për obligueshmërinë e kësaj mbi ta.
Argumenti ynë kundër tyre për ithtarët e mendimit tjetër ishte se kjo shprehje mund të jetë ashtu siç përmendën ata, por mund të jetë edhe ndryshe. Allahu i Madhëruar thotë: {E kush e viziton Shtëpinë (për haxh) ose bën umre, nuk është mëkat për të nëse sillet rreth tyre (Safasë dhe Mervasë)} [El-Bekare: 158]. Kjo është detyrim (hatm) sipas të gjithë dijetarëve, sepse askush që bën haxh ose umre nuk mund të mos sillet rreth tyre.
Meqenëse mohimi i mëkatit (la xhunaha) mund të jetë për zgjedhje (tekhjir) dhe mund të jetë për detyrim (ixhab), askush nuk ka të drejtë ta bartë atë në njërën prej dy kuptimeve pa kuptimin tjetër, përveçse me një argument që e udhëzon në këtë, nga Libri, Suneti ose ixhmai.
Kanë ardhur transmetime të shumta (mutavatir) nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) për shkurtimin e tij në të gjitha udhëtimet e tij, e prej asaj që është transmetuar prej tij në këtë çështje.