٢٤٢٧ - الربيع المؤذن حدثنا، قال: ثنا شعيب بن الليث، قال: ثنا الليث، عن يزيد بن أبي حبيب أن سويد بن قيس أخبره، عن معاوية بن حديج، أن رسول الله صلى الله عليه
وسلم صلى يوما وانصرف، وقد بقيت من الصلاة ركعة، فأدركه رجل فقال: بقيت من الصلاة ركعة، فرجع إلى المسجد فأمر بلالا فأقام الصلاة، فصلى للناس ركعة. فأخبرت بذلك الناس، فقالوا: أتعرف الرجل؟ قلت: لا إلا أن أراه، فمر بي فقلت: هو هذا، فقالوا: هذا طلحة بن عبيد الله (2000).
قال أبو جعفر: ففي هذا الحديث أن رسول الله ﷺ أمر بلالا فأذن وأقام الصلاة، ثم صلى ما كان ترك من صلاته. ولم يكن أمر بلالا بالأذان والإقامة قاطعا لصلاته، ولم يكن أيضا ما كان من بلال من أذانه وإقامته قاطعا لصلاته. وقد أجمعوا أن فاعلا لو فعل هذا الآن وهو في الصلاة كان به قاطعا للصلاة، فدل ذلك أن جميع ما كان من رسول الله ﷺ في صلاته، في حديث معاوية بن حديج هذا، وفي حديث ابن عمر وعمران وأبي هريرة ﵃ والكلام مباح في الصلاة، ثم نسخ الكلام فيها. فعلم رسول الله ﷺ الناس بعد ذلك ما ذكره عنه معاوية بن الحكم وأبو هريرة وسهل بن سعد ﵃.
ومما يدل على ذلك أن عمر بن الخطاب ﵁ قد كان مع رسول الله ﷺ في يوم ذي اليدين، ثم قد حدثت به تلك الحادثة في صلاته من بعد
رسول الله ﷺ فعمل بخلاف ما كان عمل رسول الله ﷺ يومئذ.
#2427
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
2427
- Er-Rebi' el-Muedhin na ka treguar, ka thënë: na ka treguar Shuajb bin el-Lejth, ka thënë: na ka treguar el-Lejth, nga Jezid bin Ebi Habib, se Suvejd bin Kajs e ka njoftuar atë, nga Muavije bin Hudajxh, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u fal një ditë dhe u largua, ndërsa kishte mbetur një rekat nga namazi. Një burrë e arriti atë dhe i tha: "Ka mbetur një rekat nga namazi", kështu që ai u kthye në xhami dhe e urdhëroi Bilalin, i cili thirri ikametin, dhe ai ua fali njerëzve një rekat. Unë i njoftova njerëzit për këtë, dhe ata thanë: "A e njeh atë burrë?" Thashë: "Jo, përveç nëse e shoh." Ai kaloi pranë meje dhe unë thashë: "Ky është ai." Ata thanë: "Ky është Talha bin Ubejdullah (2000).
Ebu Xhaferi ka thënë: Në këtë hadith thuhet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e urdhëroi Bilalin, i cili thirri ezanin dhe ikametin, pastaj fali atë që kishte lënë nga namazi i tij. Urdhri i tij drejtuar Bilalit për ezan dhe ikamet nuk e ndërpreu namazin e tij, ashtu siç nuk e ndërpreu namazin e tij as ajo që bëri Bilali me ezanin dhe ikametin e tij. Ata janë pajtuar njëzëri se nëse dikush do ta bënte këtë tani ndërsa është në namaz, kjo do ta ndërpriste namazin. Kjo tregon se gjithçka që ndodhi nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në namazin e tij, në këtë hadith të Muavije bin Hudajxhit, dhe në hadithin e Ibn Omerit, Imranit dhe Ebu Hurejres (r.a.), ishte kur biseda ishte e lejuar në namaz, pastaj biseda në të u shfuqizua. Pas kësaj, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u mësoi njerëzve atë që kanë transmetuar prej tij Muavije bin el-Hakemi, Ebu Hurejre dhe Sehl bin Sa'di (r.a.).
Dhe ajo që tregon për këtë është se Omer bin el-Hatabi (r.a.) ishte me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në ditën e Dhu-l Jedejnit, pastaj kjo ndodhi i ndodhi atij në namazin e tij pas
të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), dhe ai veproi ndryshe nga ajo që kishte vepruar i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) atë ditë.
Database ID: 115349 Views: 5