2446 - Na ka treguar Fehd, ka thënë: Na ka treguar El-Hummani, ka thënë: Na ka treguar Muhamed bin Fudejl, nga Mutarrif, nga Ebu el-Xhehm, nga Ebu er-Radrad, nga Abdullah (r.a.) ka thënë: Isha duke i dhënë selam Pejgamberit (s.a.v.s.) gjatë namazit dhe ai ma kthente. Kur ishte një ditë, i dhashë selam dhe ai nuk ma ktheu, kështu që ndjeva diçka në veten time. Ia përmenda këtë atij dhe ai tha: "Vërtet, Allahu sjell nga urdhri i Tij çfarë të dojë" ⁽²⁰²⁵⁾.
Ebu Xha'feri ka thënë: Në hadithin e Ebu Bekres, nga Ebu Davudi, thuhet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ia ktheu selamin atij që e përshëndeti në namaz pasi e përfundoi atë, kjo është dëshmi se ai nuk e ktheu selamin gjatë namazit, sepse po ta kishte bërë këtë, nuk do të kishte nevojë ta kthente pas përfundimit të namazit, ashtu siç thonë ata që mendojnë se kthimi i selamit në namaz bëhet me shenjë, dhe se nëse falësi e bën këtë ndaj atij që e përshëndet në namaz, nuk e ka obligim ta kthejë pas përfundimit të namazit.
Në hadithin e Ebu Bekres gjithashtu, nga Mu'ammeli: "Ai nuk ma ktheu, kështu që më kaploi ajo që më kaploi (shqetësimi)". Kjo është dëshmi se nuk pati fare kthim selami prej tij, as me shenjë e as me tjetër gjë, sepse po t'ia kishte kthyer me shenjë
ai nuk do të thoshte: "Nuk ma ktheu", por do të thoshte: "Ma ktheu me shenjë", dhe nuk do t'i ndodhte ajo që tregoi se i ndodhi nga shqetësimi.
Në hadithin e Ali bin Shejbe: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet, në namaz ka angazhim (tjetër)", kjo është dëshmi se falësi është i arsyetuar me atë angazhim nga kthimi i selamit ndaj atij që e përshëndet, dhe është ndalesë për të tjerët që ta përshëndesin atë.
Është transmetuar nga Abdullahu (r.a.) prej thënieve të tij pas të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) ajo që