2698 - Na ka treguar El-Hasen bin Abdull-llah bin Mensur, i cili ka thënë: Na ka treguar El-Hejthem bin Xhemil, i cili ka thënë: Më ka treguar Sheriku, nga Xhabiri... dhe e përmendi me isnadin e tij të njëjtën gjë. Përveç se ai tha: Dhe ai ishte gjashtëmbëdhjetë muajsh, ose tetëmbëdhjetë muajsh ⁽¹⁹²⁾.\nNë këto transmetime vërtetohet falja e namazit mbi fëmijët. Kur transmetimet për këtë çështje ishin kontradiktore, u bë e nevojshme të shohim se cila është praktika e muslimanëve, sipas së cilës kanë rrjedhur zakonet e tyre, kështu që të veprohet sipas saj, dhe ajo të jetë shfuqizuese për atë që e kundërshton. Zakoni i muslimanëve ka qenë falja e namazit mbi fëmijët e tyre, kështu që u vërtetua me atë që përputhet me këtë nga transmetimet, dhe u hodh poshtë ajo që e kundërshton.\nKjo është ana e këtij kapitulli nga rruga e transmetimeve.\nSa i përket anës së tij nga rruga e arsyes, ne kemi parë që fëmijët lahen me pajtimin e muslimanëve për këtë. Dhe kemi parë se për çdo të rritur që lahet, i falet namazi, ndërsa për ata që nuk lahen prej dëshmorëve, ka mospajtim. Ka njerëz që falin namaz mbi ta, dhe ka prej tyre që nuk falin namaz, kështu që larja nuk lejohet vetëm se pas saj të ketë namaz, ndërsa mund të ketë namaz pa pasur larje para tij.\nPasi fëmijët lahen ashtu siç lahen të rriturit, u vërtetua se atyre u falet namazi ashtu siç u falet të rriturve.\nKjo është arsyeja në këtë kapitull, dhe kjo përputhet me atë që ka rrjedhur zakoni i muslimanëve për faljen e namazit mbi fëmijët.\nDhe ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit, All-llahu i mëshiroftë, dhe kjo është transmetuar nga një grup i shokëve të të Dërguarit të All-llahut (s.a.v.s.).