٢٧٥٥ - حدثنا أبو بكرة، قال: ثنا حسين بن مهدي، قال: ثنا عبد الرزاق، قال أنا معمر، عن الزهري، قال: أخبرني مالك بن أوس بن الحدثان النصري، قال أرسل إليّ عمر بن الخطاب ﵁، فقال: إنه قد حضر المدينةَ أهل أبيات من قومك، وقد أمرنا لهم برضخ فاقسمه فيهم. فبينا أنا كذلك إذ جاءه يرفأ فقال: هذا عثمان، وعبد الرحمن، وسعد، والزبير -ولا أدري أذكر طلحة أم لا-، يستأذنون عليك. فقال: ائذن لهم. قال: ثم مكثنا ساعة فقال: هذا العباس وعلي يستأذنان عليك، فقال: ائذن لهما. فلما دخل العباس قال: يا أمير المؤمنين! اقض بيني وبين هذا الرجل، وهما حينئذ فيما أفاء الله على رسوله من أموال بني النضير. فقال القوم: اقض بينهما يا أمير المؤمنين وأرح كل واحد منهما من صاحبه. فقال عمر ﵁: أنشدكم الله الذي بإذنه تقوم السماوات والأرض، أتعلمون أن رسول الله ﷺ قال: "لا نُوَرث ما تركنا صدقة"؟ قالوا: قد قال ذلك. ثم قال لهما مثل ذلك، فقالا: نعم. قال: فإني سأخبركم عن هذا
الفيء، إن الله ﷿ خص نبيه ﷺ بشيء لم يعطه غيره، فقال: ﴿وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ﴾ [الحشر: ٦] فكانت هذه لرسول الله ﷺ خاصة، ثم والله ما احتازها دونكم ولا استأثر بها عليكم، ولقد قسمها بينكم وبثها فيكم حتى بقي منها هذا المال، فكان ينفق منه على أهله رزق سنة، ثم يجمع ما بقي منه، فجمع مال الله ﷿. فلما قُبِض رسول الله ﷺ قال أبو بكر: أنا ولي رسول الله بعده أعمل فيها بما كان رسول الله ﷺ يعمل … ثم ذكر الحديث (12).
#2755
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
2755
- Na tregoi Ebu Bekra, i cili tha: Na tregoi Husejn bin Mehdi, i cili tha: Na tregoi Abdurrezaku, i cili tha: Na njoftoi Ma'meri, nga ez-Zuhriu, i cili tha: Më njoftoi Malik bin Evs bin el-Hadethan en-Nasri, i cili tha: Omer bin el-Hatabi (r.a.) më dërgoi njeri dhe më tha: "Në Medine kanë ardhur disa familje nga populli yt dhe ne kemi urdhëruar që t'u jepet një dhuratë (ndihmë), prandaj ndajau atyre." Ndërsa isha kështu, erdhi Jarfa dhe tha: "Ky është Uthmani, Abdurrahmani, Sa'di dhe ez-Zubejri - nuk e di a e përmendi Talhën apo jo - kërkojnë leje të hyjnë te ti." Ai tha: "Lejoji."

Tha: Pastaj qëndruam një kohë dhe ai tha: "Ky është Abbasi dhe Aliu kërkojnë leje të hyjnë te ti." Ai tha: "Lejoji." Kur hyri Abbasi, tha: "O prijës i besimtarëve! Gjyko mes meje dhe këtij njeriu," - ndërkohë që ata po debatonin për atë që Allahu i kishte dhënë të Dërguarit të Tij (s.a.v.s.) nga pasuria e Beni Nadirit. Njerëzit thanë: "Gjyko mes tyre, o prijës i besimtarëve, dhe çliroje secilin prej tyre nga tjetri."

Omeri (r.a.) tha: "Ju betoj në Allahun, me lejen e të Cilit qëndrojnë qiejt dhe toka, a e dini se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: 'Ne nuk trashëgohemi, ajo që lëmë është sadaka'?" Ata thanë: "Po, ai e ka thënë këtë." Pastaj u tha atyre të dyve të njëjtën gjë, dhe ata thanë: "Po." Ai tha: "Unë do t'ju njoftoj për këtë
faj' (plaçkë lufte). Allahu i Madhëruar e veçoi Pejgamberin e Tij (s.a.v.s.) me diçka që nuk ia dha askujt tjetër, duke thënë: ﴿وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ﴾ [el-Hashr: 6]. Kjo ishte posaçërisht për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Pastaj, pasha Allahun, ai nuk e mbajti atë vetëm për vete pa ju përfshirë juve, as nuk e mori atë para jush, por e ndau mes jush dhe e shpërndau te ju derisa mbeti kjo pasuri. Ai shpenzonte prej saj për familjen e tij furnizimin e një viti, pastaj mblidhte atë që mbetej prej saj dhe e bënte pasuri të Allahut të Madhëruar. Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndërroi jetë, Ebu Bekri tha: 'Unë jam pasardhësi i të Dërguarit të Allahut pas tij, do të veproj me të ashtu siç vepronte i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)' … pastaj përmendi hadithin (12).
Database ID: 115677 Views: 11