٢٨٢٢ - حدثنا فهد، قال: ثنا عمر بن حفص بن غياث، قال: ثنا أبي، عن الأعمش، قال: حدثني شقيق، عن عمرو بن الحارث، عن زينب امرأة عبد الله، قال (110): فذكرته لإبراهيم، فحدثني إبراهيم، عن أبي عبيدة، عن عمرو بن الحارث، عن زينب امرأة عبد الله، مثله سواء قالت: كنت في المسجد فرآني النبي ﷺ في المسجد فقال: "تصدقن ولو من حليكن"، وكانت زينب تنفق على عبد الله وأيتام في حجرها فقالت لعبد الله: سل رسول الله ﷺ أيجزئ عني إن أنفقت عليك، وعلى أيتام في حجري من الصدقة؟ قال: سلي أنتِ رسول الله ﷺ. فانطلقت إلى رسول الله ﷺ، فوجدت امرأة من الأنصار على الباب حاجتها مثل حاجتي. فمر علينا بلال، فقلت: سل لنا رسول الله ﷺ: هل يجزئ عني أن أتصدق على زوجي وأيتام في حجري من الصدقة؟ وقلنا: لا تخبر بنا. قالت: فدخل بلال فسأله، فقال من هما؟ قال: زينب، قال أي الزيانب هي؟ قال: امرأة عبد الله؟ فقال: "نعم يكون لها أجر القرابة وأجر الصدقة" (111).
قال أبو جعفر: فذهب قوم (112) إلى أن المرأة جائز لها أن تعطي زوجها من زكاة مالها، واحتجوا في ذلك بهذا الحديث وممن ذهب إلى ذلك، أبو يوسف ومحمد رحمهما الله.
وخالفهم في ذلك آخرون (113)، منهم أبو حنيفة ﵀، فقالوا: لا يجوز للمرأة أن تعطي زوجها من زكاة مالها كما لا يجوز له أن يعطيها من زكاة ماله. وكان من الحجة لهم على أهل المقالة الأولى في حديث زينب الذي احتجوا به عليهم أن تلك الصدقة التي حض عليها رسول الله ﷺ في ذلك الحديث إنما كانت من غير الزكاة.
وقد بين ذلك ما قد
#2822
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
2822
- Na ka treguar Fahdi, ka thënë: Na ka treguar Umar bin Hafs bin Ghiyath, ka thënë: Na ka treguar babai im, nga el-A'mashi, ka thënë:
Më ka treguar Shaqiku, nga Amr bin el-Harithi, nga Zejnebja, bashkëshortja e Abdullahut, ka thënë (110):
E përmenda këtë tek Ibrahimi, dhe më tregoi Ibrahimi, nga Ebu Ubejdeja, nga Amr bin el-Harithi, nga Zejnebja, bashkëshortja e Abdullahut, të njëjtën gjë, ajo tha: Isha në xhami dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) më pa në xhami e tha: "Jepni lëmoshë, qoftë edhe nga stolitë tuaja." Zejnebja shpenzonte për Abdullahun dhe për jetimët që ishin nën kujdesin e saj, andaj i tha Abdullahut: Pyete të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) a më mjafton nëse shpenzoj për ty dhe për jetimët nën kujdesin tim si lëmoshë? Ai tha: Pyete ti vetë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Kështu, shkova te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe gjeta një grua nga ensarët te dera, që kishte të njëjtën nevojë si unë. Kaloi pranë nesh Bilalli, e unë i thashë: Pyete për ne të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.): A më mjafton të jap lëmoshë për bashkëshortin tim dhe për jetimët nën kujdesin tim? Dhe i thamë: Mos trego kush jemi. Tha: Bilalli hyri dhe e pyeti, e ai (s.a.v.s.) tha: "Kush janë ato të dyja?" Tha: Zejnebja. Tha: "Cila prej Zejnebeve është ajo?" Tha: Bashkëshortja e Abdullahut. Atëherë ai tha: "Po, ajo ka shpërblimin e farefisnisë dhe shpërblimin e lëmoshës" (111).
Ka thënë Ebu Xhaferi: Një grup njerëzish (112) kanë mendimin se gruas i lejohet t'i japë bashkëshortit të saj nga zekati i pasurisë së saj, dhe kanë argumentuar për këtë me këtë hadith. Prej atyre që kanë këtë mendim janë Ebu Jusufi dhe Muhamedi, Allahu i mëshiroftë.
Të tjerë i kanë kundërshtuar ata (113), prej tyre Ebu Hanifja (r.h.), duke thënë: Nuk i lejohet gruas t'i japë bashkëshortit të saj nga zekati i pasurisë së saj, ashtu siç nuk i lejohet atij t'i japë asaj nga zekati i pasurisë së tij. Argumenti i tyre kundër ithtarëve të mendimit të parë lidhur me hadithin e Zejnebes, me të cilin ata argumentuan, ishte se ajo lëmoshë për të cilën i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nxiti në atë hadith, ishte lëmoshë tjetër dhe jo zekat.
Dhe këtë e ka sqaruar ajo që ka
Database ID: 115744 Views: 12