٢٨٢٤ - حدثنا فهد، قال: ثنا علي بن معبد، قال: ثنا إسماعيل بن أبي كثير الأنصاري، عن عمر بن نُبيه الكعبي، عن المقبري، عن أبي هريرة ﵁، أن رسول الله ﷺ انصرف من الصبح يوما، فأتى على النساء في المسجد فقال: "يا معشر النساء ما رأيت من ناقصات عقل ودين أذهب بعقول ذوي الألباب منكن، وإني قد رأيت أنكن أكثر أهل النار يوم القيامة، فتقربَن إلى الله بما استطعتُن". وكان في النساء امرأة عبد الله بن مسعود، فانقلبت إلى عبد الله بن مسعود ﵁ فأخبرته بما سمعت من رسول الله ﷺ وأخذت حليًا لها. فقال ابن مسعود ﵁ أين تذهبين بهذا الحلي؟ فقالت: أتقرب به إلى الله وإلى رسوله، لعل الله أن لا يجعلني من أهل النار. قال هلمي بذلك ويلك تصدقي به عليّ وعلى ولدي فقالت: لا والله حتى أذهب به إلى رسول الله ﷺ فذهبت تستأذن على رسول الله ﷺ، فقالوا: يا رسول الله! هذه زينب تستأذن، فقال: "أي الزيانب هي؟ " قالوا: امرأة عبد الله بن مسعود. فدخلت على النبي ﷺ فقالت: إني سمعت منك مقالة، فرجعت إلى ابن مسعود فحدثته، فأخذت حليي أتقرب به إلى الله ﷿ وإليك رجاء أن لا يجعلني الله من أهل النار. فقال ابن مسعود ﵁: تصدقي به عليّ وعلى بني، فإنّا له موضع، فقلت له: حتى أستأذن رسول الله صلى الله
عليه وسلم. فقال رسول الله ﷺ: "تصدقي به عليه وعلى بنيه، فإنهم له موضع" (115).
#2824
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
2824 - Na ka treguar Fehd, ka thënë: Na ka treguar Ali bin Ma'bed, ka thënë: Na ka treguar Ismail bin Ebi Kethir el-Ensari, nga Omer bin Nubjeh el-Ka'bi, nga el-Makburi, nga Ebu Hurejra (r.a.), se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u largua nga namazi i sabahut një ditë, shkoi te gratë në xhami dhe tha: "O ju gra, nuk kam parë dikë me mangësi në mendje dhe fe që t'ua marrë mendtë të zotëve të mendjes më shumë se ju. Dhe pashë se ju jeni shumica e banorëve të Zjarrit në Ditën e Kiametit, andaj afrohuni te Allahu me aq sa mundeni."

Ndër gratë ishte edhe gruaja e Abdullah bin Mes'udit. Ajo u kthye te Abdullah bin Mes'udi (r.a.) dhe e njoftoi për atë që dëgjoi nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe mori stolitë e saj. Ibn Mes'udi (r.a.) tha: "Ku po shkon me këto stoli?" Ajo tha: "Po afrohem me to te Allahu dhe te i Dërguari i Tij, që mbase Allahu nuk më bën prej banorëve të Zjarrit." Ai tha: "Më jep ato, mjerë ti, jepi lëmoshë për mua dhe për fëmijët e mi." Ajo tha: "Jo, pasha Allahun, derisa të shkoj te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)." Shkoi të kërkonte leje te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut! Kjo është Zejnebja që kërkon leje." Ai tha: "Cila prej Zejnebeve është?" Thanë: "Gruaja e Abdullah bin Mes'udit." Ajo hyri te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: "Dëgjova prej teje një fjalë, u ktheva te Ibn Mes'udi dhe ia tregova, pastaj mora stolitë e mia që të afrohem me to te Allahu (xh.sh.) dhe te ti, me shpresë se Allahu nuk do të më bëjë prej banorëve të Zjarrit. Ibn Mes'udi (r.a.) tha: 'Jepi ato lëmoshë për mua dhe për djemtë e mi, sepse ne jemi vendi (meritues) për to.' Unë i thashë: 'Derisa të marr leje nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.).'" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Jepi ato lëmoshë për të dhe për djemtë e tij, sepse ata janë vendi (meritues) për to" (115).
Database ID: 115746 Views: 8