2834 - Na ka treguar Fahdi, ka thënë: Na ka treguar Muhamed bin el-Kasim, i njohur si Suhajm el-Harrani, ka thënë: Na ka treguar Zuhejr bin Muavije, ka thënë: Na ka treguar Ebu Is'haku, nga Harithe bin Mudarrabi, i cili ka thënë: Kam bërë haxhin me Omer bin el-Hatabin (r.a.), dhe i erdhën disa nga paria e njerëzve të Shamit e i thanë: O prijës i besimtarëve! Ne kemi fituar kafshë dhe pasuri, andaj merr nga pasuritë tona një sadaka me të cilën të na pastrosh dhe të jetë zeqat për ne. Ai tha: Kjo është diçka që nuk e kanë bërë dy ata që ishin para meje, por pritni derisa t'i pyes muslimanët. Ai i pyeti shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), në mesin e të cilëve ishte Ali bin Ebi Talibi (r.a.), dhe ata thanë: Mirë është. Ndërsa Aliu (r.a.) po heshtte e nuk po fliste me ta. Omeri i tha: Çfarë ke, o Ebu el-Hasan, që nuk flet? Ai tha: Ata të këshilluan, dhe nuk ka asgjë të keqe në atë që thanë, nëse nuk bëhet obligim (vaxhib) dhe as xhizje e rregullt me të cilën ata detyrohen. Ai tha: Kështu ai mori për çdo rob dhjetë, për çdo kalë dhjetë, për çdo hixhin ⁽¹²⁷⁾ tetë, dhe për çdo birdhaun ose mushkë pesë dërhemë në vit, dhe u dha atyre furnizim çdo muaj; për kalin dhjetë dërhemë, për hixhinin tetë, për mushkën pesë-pesë, dhe për skllavin dy xheribë në çdo muaj ⁽¹²⁸⁾.

Ky hadith tregon se ajo që Omeri (r.a.) mori prej tyre, për shkak të së cilës e mori, nuk ishte zeqat, por ishte sadaka që nuk është zeqat. Omeri (r.a.) u kishte thënë atyre: "Kjo është diçka që nuk e kanë bërë dy ata që ishin para meje", duke pasur parasysh të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) dhe Ebu Bekrin (r.a.).

Kjo tregon se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe Ebu Bekri (r.a.) nuk merrnin sadaka nga kuajt që ishin në praninë e tyre, dhe askush nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) nuk e kundërshtoi Omerin për atë që tha. Fjala e Aliut drejtuar Omerit (r.a.): "Ata të këshilluan, nëse nuk bëhet xhizje e rregullt dhe haraç i detyrueshëm", tregon këtë.

Pranimi i kësaj nga ana e Omerit tregon se Omeri mori prej tyre atë që mori vetëm sepse ata i kërkuan atij ta merrte prej tyre, që ta shpërndante në sadaka, dhe se ata kanë të drejtë ta ndalojnë atë kurdo që të dëshirojnë. Pastaj Omeri (r.a.) ndoqi të njëjtën rrugë edhe me robërit ashtu si me kuajt, dhe kjo nuk ishte argument se për robërit që nuk janë për tregti është obligim sadakaja, por kjo ishte një dhurim vullnetar nga zotërinjtë e tyre duke e dhënë atë ⁽¹²⁹⁾.

Është transmetuar nga Aliu (r.a.) nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) se ai ka thënë: "Ju kam falur (liruar) nga sadakaja e kuajve dhe e skllevërve."