2885 - Na ka treguar Ahmed bin Davudi, ka thënë: Na ka treguar Ibrahim bin el-Mundhiri, ka thënë: Na ka treguar Abdullah bin Nafi', ka thënë: Na ka treguar Muhamed bin Salihu, nga Ibn Shihabi, nga Seid bin el-Musajib, nga Attab bin Esidi, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e urdhëroi atë që t'i vlerësonte rrushin si rrush i thatë, ashtu siç vlerësohen hurmat e freskëta ⁽¹⁹⁶⁾.

Ka thënë Ebu Xhaferi: Një grup njerëzish ⁽¹⁹⁷⁾ kanë menduar se fruti për të cilin obligohet uashri (deçima) kështu është gjykimi i tij: vlerësohet ndërsa është i freskët si hurmë e thatë, kështu që dihet sasia e tij dhe i dorëzohet pronarit të tij, dhe me këtë ai bëhet zotërues i të drejtës së Allahut të Madhëruar në të, dhe ai e ka obligim sasinë e barabartë me të në matjen e hurmës së thatë, po ashtu veprohet edhe me rrushin, dhe kanë argumentuar për këtë me këto transmetime.

Të tjerë i kanë kundërshtuar ata ⁽¹⁹⁸⁾, duke e urryer këtë dhe kanë thënë: Nuk ka asgjë në këto transmetime që thotë se hurma ishte e freskët në kohën kur u vlerësua në hadithin e Ibn Omerit dhe Xhabirit (r.anhuma). Dhe si mund të lejohet që ajo të ishte e freskët atëherë, e t'i lihet pronarit të saj e drejta e Allahut në të me matjen e asaj si hurmë e thatë që do të jetë borxh (nesi'eh) mbi të? Ndërkohë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka ndaluar shitjen e hurmave në majë të palmave me hurma të thata me matje, dhe e ka ndaluar shitjen e hurmave të freskëta me hurma të thata me afat (nesi'eh). Për këtë kanë ardhur transmetime të sakta prej tij, dhe ne e kemi përmendur këtë në vende të tjera të këtij libri tonë, dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk ka bërë asnjë përjashtim në këtë.

Prandaj, kuptimi i asaj që kemi transmetuar rreth vlerësimit (el-khars) sipas nesh nuk është ashtu siç keni përmendur, por kuptimi i saj sipas nesh - e Allahu e di më së miri - është se vlerësimi i Ibn Rauahas u bë vetëm për të ditur sasinë e asaj që gjendej në duart e çdo populli prej frutave, që të merrej e njëjta sasi sipas vlerës së saj në kohën e vjeljes, e jo që ata të zotëronin diçka prej saj që Allahu e ka bërë obligim me një zëvendësim që nuk largohet prej tyre. E si mund të lejohet kjo? Kur mund të ndodhë që fruti pas kësaj të goditet nga ndonjë fatkeqësi e ta shkatërrojë atë, ose zjarri ta djegë, kështu që ajo që merret nga pronari i saj do të ishte zëvendësim për të drejtën e Allahut të Madhëruar, e marrë prej tij si zëvendësim për diçka që nuk i mbeti atij. Por me atë vlerësim është synuar vetëm ajo që përmendëm, po ashtu edhe hadithi i Attab bin Esidit, ai është sipas asaj që përshkruam gjithashtu. Dhe për këtë ka treguar gjithashtu ajo që...