3023 - Na ka treguar Abu Bakrah, i cili ka thënë: Na ka treguar Rauh, i cili ka thënë: Na ka treguar Shu'bah, i cili ka thënë: Kam dëgjuar Asimin duke treguar nga Enesi, i cili ka thënë: "Nëse dëshiron agjëro, e nëse dëshiron mos agjëro, por agjërimi është më i mirë" ⁽⁹⁸⁾.

Prej asaj me të cilën argumentuan ithtarët e mendimit të parë për heqjen e agjërimit gjatë udhëtimit, është ajo që kemi përmendur në vende të tjera nga thënia e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.): "Vërtet, Allahu e ka hequr agjërimin prej udhëtarit". Ata thanë: Pasi agjërimi është i hequr prej tij, nëse ai e agjëron atë, e ka agjëruar ndërkohë që nuk e ka pasur detyrim, andaj nuk i quhet.

Ndërsa argumenti i të tjerëve kundër tyre në këtë çështje ishte se: Mund të jetë që ky agjërim të cilin Ai e ka hequr prej tij, është ai agjërim që është i pashmangshëm në ato ditë, ashtu siç është i pashmangshëm për vendasin; dhe në këtë hadith ka diçka që tregon për këtë kuptim. A nuk e sheh se ai thotë: "Dhe prej shtatzënës dhe asaj që ka fëmijën në gji".

A nuk e sheh se shtatzëna dhe ajo që ka fëmijën në gji, nëse e agjërojnë Ramazanin, kjo u quhet atyre dhe ato nuk janë si dikush që agjëron para se t'i bëhet detyrë agjërimi, por agjërimi u është bërë detyrë me hyrjen e muajit, ndërsa u është lejuar shtyrja e tij për shkak të domosdoshmërisë, dhe udhëtari në këtë pikë është si ato.

Dhe ky është kuptimi më parësor me të cilin duhet të interpretohet kjo transmetim, në mënyrë që të mos bien në kundërshtim me transmetimet e tjera që kemi përmendur në këtë kapitull. Dhe prej argumenteve kundër ithtarëve të mendimit të parë, të cilat i kemi përmendur për ithtarët e mendimit të dytë që kemi përshkruar, është se ne kemi parë që ata ishin me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) pasi ai ua kishte lejuar ngrënien në udhëtim, e përsëri agjëronin në të.

Prej asaj që është transmetuar rreth kësaj.