3249 - Na ka treguar Ibn Marzuku, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu el-Velid et-Tajalisi (h)
dhe na ka treguar Ali bin Shejbe, i cili ka thënë: Na ka treguar Ruh bin Ubade (h)
dhe na ka treguar Junus bin Abd el-A'la, i cili ka thënë: Na ka treguar Jahja bin Hassan, të cilët kanë thënë: Na ka treguar Hammad bin Seleme, nga Simak bin Harbi, nga Harun bin Umm Hani ose nipi i Umm Hanit, nga Umm Hani, e cila ka thënë: Hyra te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndërsa isha agjërueshëm, e ai më dha tepricën e pijes së tij, dhe unë e piva. Pastaj i thashë: O i Dërguari i Allahut! Unë isha agjërueshëm, por nuk dëshirova ta ktheja mbrapsht tepricën tënde. Ai tha: "Nëse ishte për kompensimin e një dite të Ramazanit, atëherë agjëroje një ditë në vend të saj, e nëse ishte vullnetar, atëherë nëse dëshiron kompensoje, e nëse dëshiron mos e kompenso" ⁽³⁵⁶⁾.
Ebu Xhaferi ka thënë: Një grup ⁽³⁵⁷⁾ kanë shkuar drejt këtij mendimi dhe kanë pretenduar se kushdo që fillon një agjërim vullnetar, pastaj e prish atë pas kësaj me arsye ose pa arsye, nuk ka detyrim kompensimi (kaza), dhe kanë argumentuar për këtë me këtë hadith.
Të tjerë ⁽³⁵⁸⁾ i kanë kundërshtuar ata në këtë dhe kanë thënë: Ai e ka detyrim kompensimin e një dite në vend të saj. Argumenti i tyre kundër ithtarëve të mendimit të parë ishte se hadithin e Umm Hanit e ka transmetuar - siç e përmendën - Hammad bin Seleme, ndërsa të tjerë, të cilët nuk janë më pak të saktë se ai në mbajtjen mend (dabt), e kanë transmetuar ndryshe nga kjo.