3484
- Na ka treguar Muhamed bin Huzejme, ka thënë: Na ka treguar El-Mu'ala bin Esed, ka thënë: Na ka treguar Vuhejb, nga Abdullah bin Tavus, nga babai i tij, nga Ibn Abbasi, i cili ka thënë: Ata (njerëzit në injorancë) mendonin se Umreja në muajt e Haxhit ishte nga mëkatet më të mëdha. Ata e quanin Muharremin 'Sefer' dhe thoshin: "Kur të shërohet shpina (e devesë), të fshihen gjurmët dhe të kalojë muaji Sefer, lejohet Umreja për atë që dëshiron ta bëjë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe shokët e tij mbërritën në mëngjesin e ditës së katërt (të Dhul-Hixhes) duke bërë telbije për Haxh. Ai i urdhëroi ata që ta kthenin atë në Umre. Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut! Çfarë lloj lirimi (nga ihrami)?" Ai tha: "Lirim i plotë" ⁽²⁶¹⁾.
Ky është Ibn Abbasi (r.a.) që ka njoftuar se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e anuloi Haxhin për Umre, që t'u mësonte njerëzve të kundërtën e asaj që ata urrenin në xhahilijet, dhe që ta dinin se Umreja në muajt e Haxhit është e lejuar, ashtu siç është në muajt e tjerë përveç muajve të Haxhit.
Nëse dikush thotë: Me këtë është vërtetuar nga Ibn Abbasi (r.a.) se ihrami i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) ishte vetëm për Haxh (Ifrad), kështu që kjo bie ndesh me atë që keni transmetuar prej tij për Temetu-un dhe Kiran-in e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.).
I thuhet atij: Nuk ka në këtë kundërshtim me atë, sepse mund të jetë që ihrami i tij fillimisht ishte për Haxh derisa mbërriti në Mekë, pastaj e anuloi atë me Umre, pastaj qëndroi në të si Umre, dhe kishte vendosur që pas saj të hynte në ihram për Haxh, kështu që në këtë ishte 'mutemetti' (kryes i Temetu-it). Pastaj nuk bëri tavaf për Umre derisa hyri në ihram për Haxh, kështu që me këtë u bë 'karin' (kryes i Kiran-it). Këto janë aspektet e haditheve të Ibn Abbasit (r.a.) që janë vërtetuar dhe harmonizuar, mbi Kiran-in që paraprihej nga Temetu-i dhe Ifradi, kështu që nuk ka kundërthënie. Përveçse në fjalën e tij: "Sikur të mos kisha sjellë kurbanin (hedjin), do të isha liruar (nga ihrami) ashtu siç u liruan shokët e mi", ka argument se sjellja e kurbanit ishte në kohën kur ai kishte hyrë në ihram për Umre, duke synuar me të Temetu-un deri në Haxh. Sepse, po të mos e kishte bërë këtë, kurbani i tij do të ishte vullnetar (tetavu'), dhe kurbani vullnetar nuk e pengon lirimin nga ihrami që do të ndodhte po të mos ishte kurbani.
Kjo tregon se ihrami i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) ishte fillimisht për Umre, pastaj e pasoi atë me Haxh sipas mënyrës që përmendëm më parë në këtë kapitull.
Dhe kur u vërtetua me atë që përshkruam lejueshmëria e Umres në muajt e Haxhit, deshtëm të shohim: A ishte kurbani i obliguar në Kiran për shkak të ndonjë mangësie që ka hyrë në Umre ose në Haxh kur ato bashkohen, apo jo? Pamë se nga ai kurban hahet, dhe po ashtu i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) veproi kështu.