3611
- Na ka treguar Muhamed bin Huzejme, i cili ka thënë: Na ka treguar Muhamed bin Abdilmelik bin Ebi esh-Shevarib, i cili ka thënë:
Na ka treguar Hassan bin Ibrahim, nga Ibrahim bin Jezid bin Merdanbe, nga Ata, nga Ibn Abbasi (r.a.), se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "O bijtë e Abd Menafit, nëse ju jepet pushteti mbi këtë çështje, mos e pengoni askënd që bën tavaf rreth kësaj Shtëpie dhe falet në çfarëdo kohe që dëshiron, qoftë natën apo ditën" ⁽⁴¹¹⁾.
Ebu Xhaferi ka thënë: Një grup njerëzish ⁽⁴¹²⁾ kanë shkuar drejt lejimit të namazit për tavafin natën dhe ditën, kështu që sipas tyre nuk ndalohet në asnjë prej kohëve në të cilat është e ndaluar falja, dhe për këtë kanë argumentuar me këto transmetime.
Të tjerët i kanë kundërshtuar ata ⁽⁴¹³⁾, duke thënë: Nuk keni argument në këto transmetime, sepse ajo që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka lejuar në to, dhe ka urdhëruar bijtë e Abdylmutalibit ose bijtë e Abd Menafit që të mos pengojnë askënd prej tij nga tavafi dhe namazi, është tavafi sipas asaj që duhet të bëhet tavaf, dhe namazi sipas asaj që duhet të falet, ndërsa përndryshe jo.
A nuk e shihni se nëse një njeri do të bënte tavaf rreth Shtëpisë i zhveshur, ose pa abdest, ose xhunub, ata duhet ta pengojnë atë nga kjo; sepse ai ka bërë tavaf ndryshe nga ajo që duhet të bëhet tavafi.
Dhe kjo nuk hyn në atë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i ka urdhëruar ata që të mos e pengojnë nga tavafi.
Po ashtu edhe thënia e tij: "Mos e pengoni askënd që falet", është sipas asaj që është urdhëruar të falet, si pastërtia, mbulimi i auretit dhe kthimi nga Kibla në kohët që është e lejuar falja në to, ndërsa përndryshe jo.
I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka ndaluar me një ndalesë të përgjithshme faljen gjatë lindjes së diellit, gjatë perëndimit të tij, në mesditë, pas sabahut derisa të lindë dielli, dhe pas ikindisë derisa të perëndojë dielli, dhe për këtë kanë ardhur transmetime të shumta (mutavatir) nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), të cilat i kam përmendur me zinxhirët e tyre të transmetimit në vende të tjera të këtij libri. Dhe nga ajo me të cilën argumentuan ithtarët e mendimit të parë për thënien e tyre në këtë është