3612 - Na ka treguar Ahmed bin Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Jakub bin Humajdi, i cili ka thënë: Na ka treguar Bishr bin es-Serri, nga Ibrahim bin Tahmani, nga Ebu ez-Zubejri, nga Abdullah bin Babah, i cili ka thënë: Ebu ed-Derda bëri tavaf pas ikindisë dhe u fal para perëndimit të diellit. Unë i thashë: "Ju, shokët e Muhamedit (s.a.v.s.), thoni: Nuk ka namaz pas ikindisë derisa të perëndojë dielli." Ai tha: "Ky vend nuk është si vendet e tjera ⁽⁴¹⁴⁾.
Ata thanë: Fjala e Ebu ed-Derdasë tregon se namazi i tavafit nuk përfshihet në ndalimin e Pejgamberit (s.a.v.s.) për faljen në kohët që keni përmendur.
Atyre u është thënë: Ju nuk veproni sipas këtij hadithi, sepse ne kemi parë që ju e konsideroni të urryer (mekruh) namazin në Mekë në kohët e ndaluara për t'u falur për tjetër gjë përveç tavafit, për shkak të ndalimit të Pejgamberit (s.a.v.s.) për faljen në ato kohë, dhe nuk e përjashtoni gjykimin e Mekës në këtë çështje nga gjykimi i vendeve të tjera. Ndërsa Ebu ed-Derda, në hadithin me të cilin keni argumentuar, e ka përjashtuar gjykimin e Mekës nga gjykimi i vendeve të tjera sa i përket ndalimit të namazeve në atë kohë, dhe ka njoftuar se ndalimi nuk e përfshin gjykimin e saj, dhe se ai (ndalimi) ka pasur për qëllim vendet e tjera përveç saj, megjithëse Omer bin el-Hatabi (r.a.) e ka kundërshtuar Ebu ed-Derdanë në këtë çështje.