٣٦٥٥ - حدثنا أحمد بن داود، قال: ثنا يعقوب بن حميد بن كاسب، قال: ثنا عبد الله بن رجاء، عن عبيد الله، عن نافع عن ابن عمر قال: خرجنا مع النبي ﷺ حجاجا، فما حللنا من شيء أحرمنا به، حتى كان يوم النحر (462).
فمن الحجة على من احتج بهذا أن بكر بن عبد الله قد روى عن ابن عمر ﵄ أن رسول الله ﷺ وأصحابه قدموا مكة ملبين بالحج، فقال: من شاء أن يجعلها عمرة فليفعل، إلا من كان معه الهدي، وقد ذكرنا ذلك بإسناده في هذا الباب.
ففي هذا أن رسول الله ﷺ جعل لهم أن يحلوا إن شاءوا، إلا أنه عزم عليهم بذلك.
فيجوز أن يكونوا لم يحلوا، وقد كان لهم أن يحلوا، فقد عاد ذلك إلى فسخ الحج لمن شاء أن يفسخه إلى عمرة. وقد روي عن عائشة ﵂ أيضا في ذلك ما
#3655
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
3655 - Na ka treguar Ahmed bin Davudi, ka thënë: Na ka treguar Jakub bin Humejd bin Kasibi, ka thënë: Na ka treguar Abdullah bin Raxhai, nga Ubejdullahu, nga Nafiu, nga Ibn Omeri, i cili ka thënë: Dolëm me Pejgamberin (s.a.v.s.) si haxhinj, dhe nuk u liruam nga asgjë me të cilën kishim hyrë në ihram, derisa erdhi Dita e Kurbanit (462).

Argumenti kundër atij që argumenton me këtë është se Bekr bin Abdullahu ka transmetuar nga Ibn Omeri (r.a.) se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe shokët e tij erdhën në Mekë duke bërë telbijen për haxh, e ai tha: "Kush dëshiron ta kthejë atë në umre, le ta bëjë, përveç atij që ka me vete kurbanin (hedjin)." Këtë e kemi përmendur me senedin e tij në këtë kapitull.

Në këtë vërehet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ua mundësoi atyre që të liroheshin nëse dëshironin, përveçse ai i urdhëroi ata për këtë.

Kështu që, është e mundur që ata të mos jenë liruar, ndonëse e kishin të lejuar të liroheshin. Kjo kthehet te çështja e anulimit të haxhit për atë që dëshiron ta kthejë atë në umre. Gjithashtu është transmetuar edhe nga Aisha (r.a.) lidhur me këtë ajo që...
Database ID: 116577 Views: 3