٣٦٥٦ - حدثنا ابن مرزوق، قال: ثنا بشر بن عمر، قال: ثنا مالك، عن محمد بن عبد الرحمن بن نوفل، عن عروة بن الزبير، عن عائشة قالت: خرجنا مع رسول الله ﷺ عام حجة الوداع، فمنا من أهلّ بعمرة، ومنّا من أهل بحج وعمرة، ومنا من أهلّ بالحج، وأهل رسول الله ﷺ بالحج، فأما من أهل بعمرة فحل، وأما من أهل بالحج، أو جمع الحج والعمرة فلم يحلوا حتى كان يوم النحر (463).
فقد يجوز أن يكون ذلك عندها كما كان عند ابن عمر ﵄ على ما ذكرنا. فهذا وجه هذا الباب من طريق تصحيح معاني الآثار.
وأما وجه ذلك من طريق النظر، فإنا قد وجدنا الأصل أن من أحرم بعمرة وطاف لها وسعى أنه قد فرغ منها، وله أن يحلق، ويحل، هذا إذا لم يكن ساق هديا.
ورأيناه إذا كان قد ساق هديا لمتعته فطاف لعمرته وسعى لم يحل من عمرته حتى يوم النحر، فيحل منها ومن حجته إحلالا واحدا، وبذلك جاءت السنة عن رسول الله ﷺ جوابًا لحفصة ﵂ لما قالت له: ما بال الناس حلوا، ولم تحل أنت من عمرتك. قال: إني لبدت رأسي وقلدت بدني، فلا أحل حتى أنحر.
فكان الهدي الذي ساقه لمتعته التي لا يكون عليه فيها هدي إلا بأن يحج بعدها يمنعه من أن يحل بالطواف حتى يوم النحر؛ لأن عقد إحرامه هكذا كان أن يدخل في عمرة فيتمها، فلا يحل منها حتى يحرم بحجة، ثم يحل منها ومن العمرة التي قدمها قبلها معا، وكانت العمرة لو أحرم بها منفردة حل منها بفراغه منها إذا حلق، ولم ينتظر به يوم النحر.
وكان إذا ساق الهدي لحجة يحرم بها بعد فراغه من تلك العمرة بقي على إحرامه إلى يوم النحر.
فلما كان الهدي الذي هو من سبب الحج يمنعه الإحلال بالطواف بالبيت قبل يوم النحر كان دخوله في الحج أحرى أن يمنعه من ذلك إلى يوم النحر.
فهذا هو النظر أيضا عندنا، وهو قول أبي حنيفة، وأبي يوسف، ومحمد، رحمهم الله تعالى.
#3656
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
3656
- Na ka treguar Ibn Marzuq, ka thënë: na ka treguar Bishr bin Umar, ka thënë: na ka treguar Malik, nga Muhammad bin Abdurrahman bin Nawfal, nga Urwa bin al-Zubayr, nga Aisha, e cila ka thënë: Dolëm me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në vitin e Haxhit të Lamtumirës. Disa prej nesh hynë në ihram për Umre, disa për Haxh dhe Umre, dhe disa për Haxh. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) hyri në ihram për Haxh. Sa i përket atyre që hynë në ihram për Umre, ata u liruan, ndërsa ata që hynë në ihram për Haxh ose i bashkuan Haxhin dhe Umren, nuk u liruan derisa erdhi Dita e Kurbanit (463).
Mund të jetë që kjo tek ajo ishte ashtu siç ishte te Ibn Umari (r.a.) sipas asaj që përmendëm. Kjo është ana e këtij kapitulli nga rruga e saktësimit të kuptimeve të transmetimeve.

Sa i përket anës së kësaj nga rruga e arsyes, ne kemi gjetur se parimi bazë është që kushdo që hyn në ihram për Umre, bën tavaf dhe saj për të, ai e ka përfunduar atë dhe mund të rruhet e të lirohet nga ihrami, kjo nëse nuk ka marrë me vete kurban.

Dhe kemi parë se nëse ai ka marrë kurban për temettu-un e tij, bën tavaf për umren e tij dhe saj, nuk lirohet nga umreja e tij deri në Ditën e Kurbanit, kështu që lirohet prej saj dhe prej haxhit të tij me një lirim të vetëm. Me këtë ka ardhur Suneti nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) si përgjigje për Hafsën (r.a.) kur ajo i tha atij: "Çfarë kanë njerëzit që u liruan nga ihrami, ndërsa ti nuk u lirove nga umreja jote?" Ai tha: "Unë i kam lyer flokët dhe e kam shënuar kurbanin tim, kështu që nuk lirohem derisa të therr kurbanin."

Kështu, kurbani që ai mori për temettu-un e tij, për të cilin nuk obligohet me kurban përveçse nëse bën haxh pas saj, e ndalonte atë nga lirimi me tavaf deri në Ditën e Kurbanit; sepse lidhja e ihramit të tij ishte e tillë që të hynte në umre e ta plotësonte atë, e të mos lirohej prej saj derisa të hynte në ihram për haxh, pastaj të lirohej prej tij dhe prej umres që kishte bërë para tij së bashku. Ndërsa umreja, po të hynte në ihram për të e vetme, do të lirohej prej saj me përfundimin e saj kur të rruhej, dhe nuk do të pritej me të Dita e Kurbanit.

Dhe kur ai merrte kurban për haxhin në të cilin hynte në ihram pas përfundimit të asaj umreje, ai mbetej në ihramin e tij deri në Ditën e Kurbanit.

Kur kurbani, i cili është për shkak të haxhit, e ndalonte lirimin me tavaf rreth Shtëpisë para Ditës e Kurbanit, hyrja e tij në haxh ishte edhe më parësore që ta ndalonte atë nga kjo deri në Ditën e Kurbanit.

Kjo është edhe arsyeja sipas nesh, dhe ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit, Allahu i Madhëruar i mëshiroftë.
Database ID: 116578 Views: 11