٣٦٦٣ - بما حدثنا إبراهيم بن مرزوق، قال: ثنا بشر بن عمر، قال: ثنا مالك (ح)
وحدثنا يونس، قال: أنا ابن وهب، أن مالكا حدثه، عن ابن شهاب، عن عروة، عن عائشة ﵂ قالت: خرجنا مع رسول الله ﷺ في حجة الوداع، فأهللنا بعمرة، ثم قال رسول الله ﷺ: "من كان معه هدي، فليهل بالحج مع العمرة، ثم لا يحل حتى يحل منهما جميعا". فقدمت مكة وأنا حائض لم أطف بالبيت، ولا بين الصفا والمروة، فشكوت ذلك إلى رسول الله ﷺ، فقال: "انقضي رأسك وامتشطي، وأهلي بالحج، ودعي العمرة"، فلما قضيت الحج
أرسلني رسول الله ﷺ مع عبد الرحمن بن أبي بكر إلى التنعيم فاعتمرت فقال: "هذه مكان عمرتك"، قالت: فطاف الذين أهلوا بالعمرة بالبيت وبين الصفا والمروة، ثم حلوا، ثم طافوا طوافًا آخر بعد أن رجعوا من منى لحجهم. وأما الذين جمعوا بين الحج والعمرة فإنما طافوا لهما طوافا واحدا (473).
قالوا: فهذه عائشة ﵂ قد قالت: وأما الذين جمعوا بين الحج والعمرة فإنما طافوا طوافا واحدا وهم كانوا مع رسول الله ﷺ، وبأمره كانوا يفعلون.
ففي ذلك ما يدل على أن على القارن لحجته وعمرته طوافا واحدا، وليس عليه غير ذلك.
وكان من حجتنا عليهم لمخالفيهم أنا قد روينا عن عُقَيل، عن الزهري، عن عروة، عن عائشة ﵂ فيما تقدم من هذا الباب أن رسول الله ﷺ في حجة الوداع تمتع وتمتع الناس معه.
والمتمتع قد علمنا أنه الذي يهل بحجة بعد طوافه للعمرة.
ثم قالت عائشة ﵂: في حديث مالك، عن الزهري، عن عروة، عن عائشة ﵂ قالت: خرجنا مع النبي ﷺ في حجة الوداع، فأهللنا بعمرة، فأخبرت أنهم دخلوا في إحرامهم كما يدخل المتمتعون. قالت: ثم قال رسول الله ﷺ: "من كان معه هدي فليهل بالحج مع العمرة، ثم لا يحل حتى يحل منهما"، ولم يبين في هذا الحديث الموضع الذي قال لهم فيه هذا القول. فقد يجوز أن يكون قاله لهم قبل دخول مكة، أو بعد دخول مكة قبل الطواف، فيكونون قارنين بتلك الحجة للعمرة التي كانوا أحرموا بها قبلها.
ويجوز أن يكون قال لهم ذلك بعد طوافهم للعمرة، فيكونون متمتعين بتلك الحجة التي أمرهم بالإحرام بها.
فنظرنا في ذلك، فوجدنا جابر بن عبد الله، وأبا سعيد الخدري ﵃ قد أخبرا في حديثيهما اللذين رويناهما عنهما في باب: فسخ الحج، أن رسول الله ﷺ قال ذلك القول في آخر طواف على العمرة. فعلمنا أن قول عائشة ﵂ في حديث مالك.
وأما الذين جمعوا بين العمرة والحج أنها تعني جمع متعة، لا جمع قرآن، قالت فإنما طافوا طوافا واحدا أي: فإنما طافوا طوافا بعد جمعهم بين الحج والعمرة، التي قد كانوا قد طافوا لها طوافا واحدا؛ لأن حجتهم تلك المضمومة مع العمرة، كانت مكية، والحجة المكية لا يطاف لها قبل عرفة، إنما يطاف لها بعد عرفة، على ما كان ابن عمر يفعل فيما قد رويناه.
فقد عاد معنى ما روينا عن عائشة ﵂ في هذا الباب، وما صححنا من ذلك لنفي التضاد عنه إلى معنى ما روينا عن ابن عمر ﵄ وما صححنا من ذلك.
فليس شيء من هذا يدل على حكم القارن حجة كوفية مع عمرة كوفية كيف طوافه لهما، هل هو طواف واحد، أو طوافان؟
واحتج الذين ذهبوا إلى أن القارن يجزئه لعمرته وحجته طواف واحد أيضا.
#3663
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
3663 - Na ka treguar Ibrahim bin Merzuk, i cili ka thënë: Na ka treguar Bishr bin Omer, i cili ka thënë: Na ka treguar Malik (h)

Dhe na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka njoftuar Ibn Vehbi, se Maliku i ka treguar atij, nga Ibn Shihabi, nga Urve, nga Aishja (r.a.) e cila ka thënë: Dolëm me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në haxhin e lamtumirës dhe bëmë telbijen për umre. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kush ka me vete kurban (hedij), le të bëjë telbijen për haxh bashkë me umren, pastaj të mos dalë nga ihrami derisa të dalë nga të dyja bashkë". Kur arrita në Mekë, isha me menstruacione dhe nuk bëra tavaf rreth Shtëpisë, as mes Safasë dhe Merves. Ia ankova këtë të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe ai tha: "Zgjidhi flokët dhe krehu, bëj telbijen për haxh dhe lëre umren". Kur e përfundova haxhin,

i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më dërgoi me Abdurrahman bin Ebi Bekrin në Ten'im dhe bëra umre. Ai tha: "Kjo është në vend të umres tënde". Ajo tha: Ata që kishin bërë telbijen për umre, bënë tavaf rreth Shtëpisë dhe mes Safasë dhe Merves, pastaj dolën nga ihrami, pastaj bënë një tavaf tjetër pasi u kthyen nga Mina për haxhin e tyre. Ndërsa ata që bashkuan haxhin dhe umren, bënë vetëm një tavaf për të dyja (473).

Thanë: Kjo është Aishja (r.a.) që ka thënë: "Ndërsa ata që bashkuan haxhin dhe umren, bënë vetëm një tavaf", dhe ata ishin me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) dhe me urdhrin e tij vepronin.

Në këtë ka argument se karini (ai që bashkon haxhin dhe umren) ka vetëm një tavaf për haxhin dhe umren e tij, dhe nuk ka tjetër përveç këtij.

Argumenti ynë kundër tyre për kundërshtarët e tyre është se ne kemi transmetuar nga Ukajli, nga Zuhriu, nga Urve, nga Aishja (r.a.) në atë që ka kaluar në këtë kapitull, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në haxhin e lamtumirës bëri temetu' dhe njerëzit bënë temetu' bashkë me të.

Dhe mutemeti' (ai që bën temetu'), ne e dimë se është ai që bën telbijen për haxh pas tavafit të tij për umre.

Pastaj Aishja (r.a.) tha në hadithin e Malikut, nga Zuhriu, nga Urve, nga Aishja (r.a.): Dolëm me Pejgamberin (s.a.v.s.) në haxhin e lamtumirës dhe bëmë telbijen për umre. Kështu ajo njoftoi se ata hynë në ihramin e tyre ashtu siç hyjnë mutemeti'unët. Ajo tha: Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kush ka me vete kurban, le të bëjë telbijen për haxh bashkë me umren, pastaj të mos dalë nga ihrami derisa të dalë nga të dyja". Në këtë hadith nuk është sqaruar vendi ku ai ua tha këtë fjalë. Mund të jetë që ua ka thënë para hyrjes në Mekë, ose pas hyrjes në Mekë para tavafit, kështu që ata bëhen karinë duke e bashkuar atë haxh me umren me të cilën kishin hyrë në ihram më parë.

Dhe mund të jetë që ua ka thënë këtë pas tavafit të tyre për umre, kështu që ata bëhen mutemeti'unë me atë haxh që ai i urdhëroi të hynin në ihram.

E shqyrtuam këtë dhe gjetëm se Xhabir bin Abdullahu dhe Ebu Seid el-Hudriu (r.a.) kanë njoftuar në dy hadithet e tyre që kemi transmetuar prej tyre në kapitullin: "Anulimi i haxhit", se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka thënë atë fjalë në fund të tavafit për umre. Kështu e morëm vesh se fjala e Aishes (r.a.) në hadithin e Malikut.

"Ndërsa ata që bashkuan umren dhe haxhin", ajo ka për qëllim bashkimin e temetu'it, jo bashkimin e kiranit. Ajo tha: "Bënë vetëm një tavaf", domethënë: bënë vetëm një tavaf pas bashkimit të tyre mes haxhit dhe umres, për të cilën kishin bërë tashmë një tavaf; sepse ai haxh i tyre i bashkuar me umren ishte mekkan, dhe për haxhin mekkan nuk bëhet tavaf para Arafatit, por bëhet tavaf për të pas Arafatit, sipas asaj që bënte Ibn Omeri në atë që kemi transmetuar.

Kështu, kuptimi i asaj që transmetuam nga Aishja (r.a.) në këtë kapitull, dhe ajo që saktësuam nga kjo për të larguar kundërshtitë, kthehet në kuptimin e asaj që transmetuam nga Ibn Omeri (r.a.) dhe asaj që saktësuam nga kjo.

Prandaj, asgjë nga kjo nuk tregon për gjykimin e karinit që bashkon një haxh kufas (nga jashtë mikatit) me një umre kufase, se si është tavafi i tij për të dyja: a është një tavaf apo dy tavafe?

Dhe argumentuan edhe ata që mendojnë se karinit i mjafton për umren dhe haxhin e tij vetëm një tavaf.
Database ID: 116585 Views: 11