٣٦٨٨ - حدثنا محمد بن خزيمة، قال: ثنا حجاج، قال: ثنا حماد، قال: أنا عبد الرحمن بن القاسم، عن أبيه، عن عائشة ﵂ قالت: كانت سودة امرأة ثبطة (506)، ثقيلة، فاستأذنت النبي ﷺ أن تفيض من جمع قبل أن تقف، فأذن لها، ولوددت أني كنت استأذنته فأذن لي (507).
قال أبو جعفر: فسقط عنهم الوقوف بمزدلفة للعذر، ورأينا عرفة لا بد من الوقوف بها، لا يسقط ذلك لعذر.
فما سقط بالعذر فهو الذي ليس من صُلب الحج، وما لا بد منه فلا يسقط بعذر ولا بغيره فهو الذي من صلب الحج.
ألا ترى أن طواف الزيارة هو من صلب الحج، وأنَّه لا يسقط عن الحائض بالعذر، وأن طواف الصدر ليس من صلب الحج، وهو يسقط عن الحائض بالعذر، وهو الحيض.
فلما كان الوقوف بمزدلفة مما يسقط بالعذر، كان من شكل ما ليس بفرض، فثبت بذلك ما وصفناه. وهو قول أبي حنيفة، وأبي يوسف، ومحمد، رحمهم الله تعالى.
#3688
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
3688
- Na ka treguar Muhamed bin Huzejme, i cili ka thënë: Na ka treguar Haxhaxhi, i cili ka thënë: Na ka treguar Hamadi, i cili ka thënë: Na ka njoftuar Abdurrahman bin el-Kasimi, nga babai i tij, nga Aisha (r.a.), e cila ka thënë: Seuda ishte një grua e ngadaltë (506), e rëndë, andaj kërkoi leje nga Pejgamberi (s.a.v.s.) që të largohej nga Muzdelifeja (Xhem') para se të bëhej qëndrimi (vukufi), dhe ai e lejoi atë. Do të dëshiroja sikur t'i kisha kërkuar leje edhe unë e të më lejonte (507).
Ebu Xhaferi ka thënë: Kështu, qëndrimi në Muzdelife u ra atyre për shkak të arsyes, ndërsa ne shohim se qëndrimi në Arafat është i domosdoshëm dhe nuk bie për shkak të ndonjë arsyeje.
Ajo që bie për shkak të arsyes është ajo që nuk është nga thelbi i Haxhit, ndërsa ajo që është e domosdoshme dhe nuk bie as me arsye e as pa të, është ajo që është nga thelbi i Haxhit.
A nuk e sheh se Tavafi i Vizitës është nga thelbi i Haxhit dhe ai nuk i bie gruas me menstruacione për shkak të arsyes, ndërsa Tavafi i Largimit nuk është nga thelbi i Haxhit dhe ai i bie gruas me menstruacione për shkak të arsyes, që janë menstruacionet.
Kur qëndrimi në Muzdelife ishte prej atyre gjërave që bien me arsye, ai ishte i llojit të asaj që nuk është farz, dhe me këtë vërtetohet ajo që përshkruam. Ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit, Allahu i lartësuar i mëshiroftë.
Database ID: 116610 Views: 5