3731 - Na ka treguar Muhamed bin Huzajme, i cili ka thënë: Na ka treguar Haxhaxhi, i cili ka thënë: Na ka treguar Hamadi, i cili ka thënë: Më ka njoftuar Ibn Xhurejxhi, nga Ebu ez-Zubejri, nga Xhabiri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ... ngjashëm me të ⁽⁵⁶⁰⁾.
Muslimanët e mësuan me këtë se koha në të cilën i hodhi i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gurët (xhematet) është koha e tyre.
Ne deshëm të shohim nëse u është dhënë lehtësim të dobëtve për hedhjen para kësaj apo jo? E gjetëm atë (s.a.v.s.) t'u ketë paraprirë të dobëtve të Beni Hashimit kur i dërgoi ata në 'Mina' që të mos e gjuajnë xhematin (gurët) përveçse pas lindjes së diellit.
Me këtë mësuam se të dobëtve nuk u është dhënë lehtësim në këtë që të paraprijnë të tjerët që nuk janë të dobët, dhe se koha e hedhjes për të gjithë është një kohë e vetme, e ajo është pas lindjes së diellit. Kjo është ana e këtij kapitulli nga rruga e transmetimeve (ethereve).
Ndërsa nga rruga e arsyes (analogjisë), ne kemi parë se ata kanë rënë dakord (ixhma) që hedhja e gurëve në Xhemratul Akabe për ditën e dytë pas ditës së kurbanit (nehr), nëse bëhet natën para lindjes së agimit, kjo nuk i mjafton derisa hedhja e tij të jetë në ditën e saj.
Arsyetimi mbi këtë është që kështu të jetë edhe në ditën e kurbanit; nuk lejohet të hidhet përveçse në ditën e saj, edhe nëse disa pjesë të ditës janë më të vlefshme se të tjerat, ashtu siç disa pjesë të ditës së dytë janë më të vlefshme për hedhje se të tjerat. Ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit, Allahu i Madhëruar i mëshiroftë.
Dhe kam gjetur në librin e Abdullah bin Suvejdit me shkrimin e tij nga el-Ethremi, nga ajo që...