٣٧٣٣ - حدثنا يونس بن عبد الأعلى، قال: ثنا ابن وهب، قال: حدثني عمر بن قيس، عن عطاء، عن ابن عباس: أن رسول الله ﷺ قال: "الراعي يرعى بالنهار ويرمي بالليل" (562).
قال أبو جعفر: فذهب أبو حنيفة ﵀ إلى أن في هذا الحديث دلالة على أن الليل والنهار وقت واحد للرمي فقال: إن ترك رجل رمي جمرة العقبة في يوم النحر، ثم رماها بعد ذلك في الليلة التي بعده، فلا شيء عليه، وإن لم يرمها حتى أصبح من غده، رماها وعليه دم لتأخيره إياها إلى خروج وقتها، وهو طلوع الفجر من يومئذ.
وخالفه في ذلك، أبو يوسف، ومحمد رحمهما الله فقالا: إذا ذكرها في شيء من أيام الرمي رماها ولا شيء عليه غير ذلك، من دم ولا غيره، وإن لم يذكرها حتى مضت أيام الرمي فذكرها ولم يرمها كان عليه في تركها دم.
واحتج محمد بن الحسن في ذلك على أبي حنيفة ﵀
#3733
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
3733 - Na ka treguar Junus bin Abdil-A'la, ka thënë: Na ka treguar Ibn Vehbi, ka thënë: Më ka treguar Omer bin Kajsi, nga Ata'i, nga Ibn Abbasi: Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Bariu kullot ditën dhe gjuan natën" (562).
Ebu Xhaferi ka thënë: Ebu Hanifja (r.h.) ka menduar se në këtë hadith ka argument se nata dhe dita janë një kohë e vetme për gjuajtjen, andaj ka thënë: Nëse një person e lë gjuajtjen e Xhemretul Akabes në ditën e kurbanit, pastaj e gjuan atë pas kësaj në natën që vjen pas saj, nuk ka asgjë mbi të. Por, nëse nuk e gjuan derisa të gdhihet dita e nesërme, ai e gjuan atë dhe e ka obligim një kurban për shkak të vonimit të saj deri në daljen e kohës së saj, e që është lindja e agimit të asaj dite.
Ebu Jusufi dhe Muhamedi (r.h.) e kanë kundërshtuar atë në këtë dhe kanë thënë: Nëse ai e kujton atë në cilëndo prej ditëve të gjuajtjes, ai e gjuan atë dhe nuk ka asgjë tjetër mbi të, as kurban e as tjetër. Por, nëse nuk e kujton derisa të kalojnë ditët e gjuajtjes, pastaj e kujton dhe nuk e ka gjuajtur, ai e ka obligim një kurban për lënien e saj.
Muhamed bin el-Hasani ka argumentuar për këtë kundër Ebu Hanifes (r.h.).
Database ID: 116655 Views: 4