٣٧٥١ - حدثنا علي بن عبد الرحمن، قال: ثنا يحيى بن معين، قال: ثنا وهب بن جرير، قال: ثنا أبي، قال: سمعت يونس، عن الزهري، عن عبيد الله بن عبد الله، عن ابن عباس ﵄ قال: كان أسامة بن زيد ردف النبي ﷺ من عرفة إلى المزدلفة، ثم أردف الفضل بن عباس ﵄ من مزدلفة إلى منى، فكلاهما قالا: لم يزل رسول الله ﷺ يلبي حتى رمى جمرة العقبة (585).
فقد جاءت هذه الآثار أنه كان يلبي حتى رمى جمرة العقبة، وصح مجيئها، ولم يخالفها عندنا ما قدمناه في أول هذا الباب لما قد شرحنا وبينا.
وهذا الفضل بن عباس ﵄، فقد كان رديف رسول الله ﷺ، حين دفع من عرفة، وقد رأى رسول الله ﷺ بعرفة يلبي حينئذ، وبعد ذلك، وقد ذكرنا عن أسامة أنه قال: كنت رديف رسول الله ﷺ بعرفة، فلم يكن يزيد على التهليل والتكبير، فدلت تلبيته بعد بعرفة أنه قد كان له أن يلبي
أيضا بعرفة، وأنَّه إنما كان تكبيره وتهليله بعرفة كما كان له، قبلها لا أن يجعل مكان التلبية تهليلا وتكبيرا.
ألا يرى إلى قول عبد الله في حديث مجاهد: "لبى رسول الله ﷺ حتى رمى جمرة العقبة"، إلا أنه ربما كان خلط ذلك بتكبير وتهليل. فأخبر عبد الله أن رسول الله ﷺ قد كان يخلط التكبير بالتهليل، وكان التهليل والتكبير لا يدلان على أن لا تلبية في وقتهما، والتلبية في ذلك الوقت تدل على أن ذلك الوقت كان وقت تلبيته.
فثبت بتصحيح هذه الآثار أن وقت التلبية إلى أن يرمي جمرة العقبة يوم النحر.
فإن قال قائل: فقد روي عن أصحاب رسول الله ﷺ خلاف ما صححتم عليه هذه الآثار.
#3751
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
3751 - Na ka treguar Ali bin Abdurrahman, i cili ka thënë: Na ka treguar Jahja bin Mein, i cili ka thënë: Na ka treguar Vehb bin Xherir, i cili ka thënë: Na ka treguar babai im, i cili ka thënë: Kam dëgjuar Junusin, nga Ez-Zuhriu, nga Ubejdullah bin Abdullahu, nga Ibn Abbasi (r.anhuma) i cili ka thënë: Usame bin Zejdi ishte pas kalorësit (Pejgamberit) (s.a.v.s.) nga Arafati në Muzdelife, pastaj mori pas vete El-Fadl bin Abbasin (r.anhuma) nga Muzdelifeja në Mina, dhe që të dy kanë thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk ka pushuar së bëri telbije derisa hodhi guralecët në Xhemretul Akabe (585).
Këto transmetime kanë ardhur duke treguar se ai bënte telbije derisa gjuante Xhemretul Akaben, dhe ardhja e tyre është e saktë, dhe sipas nesh nuk i kundërshtojnë ato që kemi paraqitur në fillim të këtij kapitulli, për shkak të asaj që kemi shpjeguar dhe sqaruar.
Ky është El-Fadl bin Abbasi (r.anhuma), i cili ishte pas i Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) kur u nisën nga Arafati, dhe ai e ka parë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në Arafat duke bërë telbije në atë kohë dhe pas saj. Kemi përmendur nga Usameja se ai ka thënë: Isha pas të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) në Arafat, dhe ai nuk shtonte gjë tjetër përveç tehlilit (La ilahe il-lAllah) dhe tekbirit (Allahu Ekber). Kështu, telbija e tij pas Arafatit tregon se ai kishte të drejtë të bënte telbije gjithashtu edhe në Arafat, dhe se tekbiri dhe tehlili i tij në Arafat ishin ashtu siç i lejoheshin edhe para saj, e jo që tehlili dhe tekbiri të zinin vendin e telbijes.
A nuk e sheh thënien e Abdullahut në hadithin e Muxhahidit: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bëri telbije derisa hodhi guralecët në Xhemretul Akabe", përveçse ndoshta ai e përziente këtë me tekbir dhe tehlil. Abdullahu njoftoi se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e përziente tekbirin me tehlilin, dhe tehlili e tekbiri nuk tregonin se nuk kishte telbije në kohën e tyre, ndërsa telbija në atë kohë tregon se ajo kohë ishte kohë e telbijes së tij.
U vërtetua me saktësimin e këtyre transmetimeve se koha e telbijes është derisa të hidhen guralecët në Xhemretul Akabe në ditën e kurbanit.
Nëse dikush thotë: Është transmetuar nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) e kundërta e asaj që keni saktësuar në këto transmetime.
Database ID: 116673 Views: 3