٣٧٥٣ - حدثنا يونس، قال: أنا ابن وهب، أن مالكا حدثه، عن عبد الرحمن بن القاسم، عن أبيه، عن عائشة: أنها كانت تترك التلبية إذا راحت إلى الموقف (587).
فمن الحجة عليهم لأهل المقالة الأخرى أن القاسم لم يخبر في حديثه الذي رويناه عنه، عن عائشة ﵂ أنها قالت: إن التلبية تنقطع قبل الوقوف بعرفة. وإنما أخبر عن فعلها فقال: كانت تترك التلبية إذا راحت إلى الموقف.
فقد يجوز أن تكون كانت تفعل ذلك، لا على أن وقت التلبية قد انقطع، ولكن لأنها تأخذ فيما سواها من الذكر من التهليل والتكبير، كما لها أن تفعل ذلك قبل يوم عرفة أيضا، ولا يكون ذلك دليلا على انقطاع التلبية، وخروج وقتها.
وكذلك ما رواه عبد الله بن الزبير، عن عمر ﵁ في ذلك أيضا، وهو مثل هذا.
#3753
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
3753 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka njoftuar Ibn Vehbi, se Maliku i ka treguar atij, nga Abdurrahman bin el-Kasimi, nga babai i tij, nga Aishja: se ajo e linte telbijen kur nisej për në vendqëndrim (587).
Argumenti kundër tyre për ithtarët e mendimit tjetër është se el-Kasimi nuk ka njoftuar në hadithin e tij që kemi transmetuar prej tij, nga Aishja (r.a.), se ajo ka thënë: 'Vërtet telbija ndërpritet para qëndrimit në Arafat.' Por ai vetëm ka njoftuar për veprimin e saj, duke thënë: 'Ajo e linte telbijen kur nisej për në vendqëndrim.'
Mund të jetë që ajo e ka bërë këtë jo sepse koha e telbijes kishte përfunduar, por sepse ajo fillonte me dhikër tjetër, si tehlili dhe tekbiri, ashtu siç i lejohet ta bëjë këtë edhe para ditës së Arafatit, dhe kjo nuk shërben si argument për ndërprerjen e telbijes dhe mbarimin e kohës së saj.
Po ashtu është edhe ajo që ka transmetuar Abdullah bin ez-Zubejri nga Omeri (r.a.) në lidhje me këtë, që është e ngjashme me këtë.
Database ID: 116675 Views: 9