3770 - Na ka treguar Abu Bakrah, ka thënë: Na ka treguar Mu'ammil (h)
dhe na ka treguar Ibn Marzuq, ka thënë: Na ka treguar Abu Asim, nga Sufyan, nga Salamah bin Kuhayl, nga al-Hasan al-Arabi, nga Ibn Abbas (r.a.) ka thënë: Kur të gjuani guralecët (Xhemren), ju lejohet çdo gjë përveç grave. Një burrë i tha: Po parfumi? Ai tha: Sa më përket mua, e kam parë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke lyer ⁽⁶⁰⁶⁾ kokën e tij me misk, a nuk është ai parfum? ⁽⁶⁰⁷⁾.
Në këtë hadith nga thënia e Ibn Abbasit (r.a.) është ajo që përmendëm për lejimin e çdo gjëje përveç grave kur gjuhet Xhemreja, dhe nuk përmendet në të rruajtja. Dhe në të: se ai e ka parë Pejgamberin (s.a.v.s.) duke lyer kokën e tij me misk dhe nuk ka njoftuar për kohën në të cilën i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka bërë këtë.

Dhe mund të jetë që kjo të ketë qenë vepër e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) para rruajtjes, dhe mund të jetë pas saj, përveçse gjëja më e përshtatshme për ne është ta mbështesim këtë në atë që përputhet me atë që kemi përmendur nga Aisha (r.a.), jo në atë që e kundërshton atë. Kështu që ajo që ai e ka parë Pejgamberin (s.a.v.s.) duke e bërë, ka qenë pas gjuajtjes së Xhemres dhe rruajtjes së tij, sipas asaj që është në hadithin e Aishes (r.a.).

Pastaj Ibn Abbasi (r.a.) tha më vonë sipas mendimit të tij: Kur të gjuajë, i lejohet me gjuajtjen e tij që të rruhet, i lejohet të veshë rroba dhe të parfumoset.

Dhe ky është një vend që mbart shqyrtim, sepse ihrami ndalon rruajtjen e kokës, veshjen dhe parfumin. Kështu që ekziston mundësia që rruajtja e kokës, kur të lejohet, të lejohen edhe këto gjëra, dhe ekziston mundësia që të mos lejohen derisa të bëhet rruajtja.

E konsideruam këtë dhe pamë se ai që bën Umren i ndalohet me ihramin e tij në Umre ajo që i ndalohet me ihramin e tij në Haxh.

Pastaj pamë se kur ai bën tavaf rreth Shtëpisë dhe ecën midis Safasë dhe Marvasë, i lejohet të rruhet, por nuk i lejohen gratë, as parfumi, as veshja derisa të rruhet.

Kur vërtetua se ndalesa e Umres mbetet në fuqi edhe pse i lejohet të rruhet, derisa të rruhet, dhe ai nuk është në gjendjen e atij që i lejohet çdo gjë tjetër si veshja dhe parfumi kur i lejohet rruajtja, kështu është edhe në Haxh; nuk është e detyrueshme që për shkak se i lejohet rruajtja në të, t'i lejohet çdo gjë tjetër që i ishte ndaluar, derisa të rruhet, si analogji dhe shqyrtim mbi atë që kanë rënë dakord në Umre.

Pastaj u kthyem në shqyrtimin midis këtyre dy grupeve dhe midis njerëzve të mendimit të parë që u mbështetën në hadithin e Ukashes, dhe pamë se njeriu para se të hyjë në ihram i lejohen gratë, parfumi, veshja, gjuetia, rruajtja dhe të gjitha gjërat që i ndalohen me ihram. Kur ai hyn në ihram, të gjitha këto i ndalohen për një shkak të vetëm, që është ihrami.

Kështu që ekzistonte mundësia që ashtu siç u ndaluan për një shkak të vetëm, të lejohen gjithashtu për një shkak të vetëm, dhe ekzistonte mundësia që të lejohen me gjëra të ndryshme, lirim pas lirimi.

E konsideruam këtë dhe pamë se ata kanë rënë dakord që kur të gjuajë, i lejohet rruajtja; kjo është diçka për të cilën nuk ka mospajtim mes muslimanëve. Dhe ranë dakord se marrëdhëniet seksuale janë të ndaluara për të në gjendjen e tij të parë. Kështu u vërtetua se ai lirohet nga ajo që i ishte ndaluar për një shkak të vetëm, përmes shkaqeve të ndryshme. Dhe ra poshtë ky argument që përmendëm.

Kur u vërtetua se rruajtja i lejohet kur gjuan, dhe se i lejohet pas rruajtjes së kokës të rruajë çfarë të dojë nga qimet e trupit të tij dhe të presë thonjtë, deshtëm të shohim nëse gjykimi i veshjes është si gjykimi i kësaj apo si gjykimi i marrëdhënieve seksuale, kështu që nuk lejohet derisa të lejohen marrëdhëniet seksuale? E konsideruam këtë dhe pamë se muhrimi në Haxh, nëse kryen marrëdhënie seksuale para se të qëndrojë në Arafat, haxhi i tij prishet. Dhe pamë se nëse ai rruan flokët ose pret thonjtë, për këtë e ka obligim fidjen, por haxhi i tij nuk prishet. Dhe pamë se nëse ai vesh rroba para qëndrimit të tij në Arafat, kjo nuk ia prish ihramin, por e ka obligim fidjen. Kështu që gjykimi i veshjes para Arafatit ishte si gjykimi i prerjes së flokëve dhe thonjve, e jo si gjykimi i marrëdhënieve seksuale.

Rrjedhimisht, shqyrtimi tregon se gjykimi i saj gjithashtu pas gjuajtjes dhe rruajtjes duhet të jetë si gjykimi i tyre, e jo si gjykimi i marrëdhënieve seksuale. Ky është shqyrtimi për këtë.

Nëse dikush thotë: Kemi parë që puthja është e ndaluar për muhrimin pasi të rruhet, ndërsa ajo para qëndrimit në Arafat është në gjykimin e veshjes, jo në gjykimin e marrëdhënieve seksuale, atëherë pse veshja pas rruajtjes nuk është si ajo?

I thuhet atij: Veshja i ngjan më shumë rruajtjes sesa puthjes; sepse puthja është një nga shkaqet e marrëdhënieve seksuale, dhe gjykimi i saj është si gjykimi i tyre: lejohet aty ku lejohen ato, dhe ndalohet aty ku ndalohen ato në shqyrtimin e të gjitha gjërave. Ndërsa rruajtja dhe veshja nuk janë nga shkaqet e marrëdhënieve seksuale, por janë nga shkaqet e rregullimit të trupit, kështu që gjykimi i secilës prej tyre me gjykimin e shoqes së saj është më i ngjashëm sesa gjykimi i saj me puthjen. U vërtetua me atë që përmendëm se nuk ka problem me veshjen pas gjuajtjes dhe rruajtjes.

Dhe këtë e kanë thënë shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) pas tij.