٣٨٤٧ - حدثنا أبو بكرة، قال: ثنا حسين بن مهدي، قال: ثنا عبد الرزاق، قال: أنا معمر، عن الزهري، عن مسعود بن الحكم الأنصاري، عن رجل من أصحاب النبي ﷺ قال: أمر النبي ﷺ عبد الله بن حذافة أن يركب راحلته أيام منى، فيصيح في الناس: "ألا لا يصومنّ أحد، فإنها أيام أكل وشرب"، قال: فلقد رأيته على راحلته ينادي بذلك (700).
قالوا: فلما ثبت بهذه الآثار عن رسول الله ﷺ النهي عن صيام أيام التشريق، وكان نهيه عن ذلك بمنى والحجاج مقيمون بها، وفيهم المتمتعون والقارنون، ولم يستثن منهم متمتعا ولا قارنا دخل المتمتعون والقارنون في ذلك النهي أيضا.
فإن قال قائل: فلم صار هذا أولى مما رويتم في هذا الباب؟ قيل له: من قبل صحة ما جاء في هذا، وتواتر الآثار، وفساد ما جاء في الفصل الأول من ذلك حديث يحيى بن سلام، عن شعبة فهو حديث منكر لا يثبته أهل العلم بالرواية، لضعف يحيى بن سلام
عندهم، وابن أبي ليلى، وفساد حفظهما، مع أني لا أحب أن أطعن على أحد من العلماء بشيء، ولكن ذكرت ما تقول أهل الرواية في ذلك.
ومن ذلك حديث يزيد بن سنان الذي ذكرناه من بعده، عن ابن عمر وعائشة ﵃ أنهما قالا: لم يرخص لأحد في صوم أيام التشريق إلا لمحصر أو متمتع.
فقولهما ذلك يجوز أن يكونا عنيا بهذه الرخصة ما قال الله ﷿ في كتابه ﴿فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ﴾ [البقرة: ١٩٦] فعداها أيام التشريق، من أيام الحج، فقالا: رخص للحاج المتمتع والمحصر في صوم أيام التشريق لهذه الآية.
ولأن هذه الأيام عندهما من أيام الحج، وخفي عليهما ما كان من توقيف رسول الله ﷺ الناس من بعد على أن هذه الأيام ليست بداخلة فيما أباح الله ﷿ صومه من ذلك. فهذا وجه هذا الباب من طريق تصحيح معاني الآثار.
وأما من طريق النظر فإنا قد رأيناهم أجمعوا أن يوم النحر لا يصام في شيء من ذلك وهو إلى أيام الحج أقرب من أيام التشريق لما جاء عن رسول الله ﷺ من النهي عن صومه مما سنذكره في هذا الباب إن شاء الله تعالى.
فلما كان نهي رسول الله ﷺ في ذلك يدخل فيه المتمتعون والقارنون والمحصرون كان كذلك نهيه عن صيام أيام التشريق يدخلون فيه أيضا. فمما روي عن رسول الله ﷺ في النهي عن صوم يوم النحر
#3847
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
3847
- Na ka treguar Abu Bakrah, ka thënë: na ka treguar Husayn bin Mahdi, ka thënë: na ka treguar Abdurrazzaq, ka thënë: na ka njoftuar Ma'mar, nga az-Zuhri, nga Mas'ud bin al-Hakam al-Ansari, nga një burrë prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.), i cili ka thënë: Pejgamberi (s.a.v.s.) e urdhëroi Abdullah bin Hudhafën që të kalëronte devenë e tij gjatë ditëve të Minës dhe t'u thërriste njerëzve: "Vini re, askush të mos agjërojë, sepse këto janë ditë të ngrënies dhe të pirjes." Tha: "E kam parë atë mbi devenë e tij duke thirrur me këtë" (700).
Thanë: Pasi u vërtetua me këto transmetime nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndalimi i agjërimit të ditëve të teshrikut, dhe ndalimi i tij për këtë ishte në Mina ndërsa haxhilerët ishin të vendosur aty, e mes tyre kishte mutemeti' (ata që bëjnë haxhin temettu) dhe karin (ata që bëjnë haxhin kiran), dhe nuk bëri përjashtim prej tyre as mutemeti' e as karin, atëherë edhe mutemeti'ët dhe karinët hyjnë në atë ndalim gjithashtu.
Nëse dikush thotë: Pse kjo u bë më parësore se ajo që keni transmetuar në këtë kapitull? I thuhet atij: Për shkak të saktësisë së asaj që ka ardhur në këtë, dhe shpeshtësisë së transmetimeve (teuatur), si dhe pavlefshmërisë së asaj që ka ardhur në pjesën e parë, siç është hadithi i Yahya bin Salam nga Shu'bah, i cili është hadith i papranueshëm (munkar) që nuk e vërtetojnë dijetarët e transmetimit, për shkak të dobësisë së Yahya bin Salam te ata, dhe Ibn Abi Layla, si dhe dobësisë së memorisë së tyre, megjithëse unë nuk dëshiroj të kritikoj asnjë prej dijetarëve për asgjë, por përmenda atë që thonë njerëzit e transmetimit për këtë.
Prej kësaj është edhe hadithi i Yazid bin Sinan që e përmendëm pas tij, nga Ibn Umari dhe Aisha (r.anhuma), se ata të dy kanë thënë: Nuk i është lejuar askujt agjërimi i ditëve të teshrikut, përveç atij që është i penguar (muhsar) ose mutemeti'.
Thënia e tyre për këtë mund të jetë se ata kanë pasur për qëllim me këtë lehtësim (rukhsah) atë që Allahu i Madhëruar ka thënë në Librin e Tij: {Agjërim i tri ditëve gjatë haxhit} [el-Bekare: 196], kështu që i konsideruan ditët e teshrikut si pjesë të ditëve të haxhit, andaj thanë: i është lejuar haxhiut mutemeti' dhe muhsar agjërimi i ditëve të teshrikut për shkak të këtij ajeti.
Dhe sepse këto ditë sipas tyre janë prej ditëve të haxhit, por u ka mbetur e fshehur ajo që ishte nga sqarimi i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) për njerëzit më pas, se këto ditë nuk hyjnë në atë që Allahu i Madhëruar ka lejuar agjërimin e tij. Kjo është ana e këtij kapitulli nga rruga e saktësimit të kuptimeve të transmetimeve.
Sa i përket anës së arsyes (analogjisë), ne kemi parë se ata janë pajtuar njëzëri që dita e kurbanit nuk agjërohet për asgjë prej kësaj, ndonëse ajo është më afër ditëve të haxhit sesa ditët e teshrikut, për shkak të asaj që ka ardhur nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) lidhur me ndalimin e agjërimit të saj, të cilën do ta përmendim në këtë kapitull, në dashtë Allahu i Madhëruar.
Pasi ndalimi i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) për këtë përfshinte mutemeti'ët, karinët dhe muhsarët, po ashtu edhe ndalimi i tij për agjërimin e ditëve të teshrikut i përfshin ata gjithashtu. Prej asaj që është transmetuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) lidhur me ndalimin e agjërimit të ditës së kurbanit:
Database ID: 116769 Views: 10