٣٨٦٣ - حدثنا يزيد بن سنان قال: ثنا يحيى بن سعيد القطان، عن الأعمش، عن إبراهيم، عن علقمة ﴿وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ﴾ [البقرة: ١٩٦] قال:=
إذا أحصر الرجل بعث بالهدي ﴿وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ﴾ فصيام ثلاثة أيام. فإن عجل فحلق قبل أن يبلغ الهدي محله، فعليه فدية من صيام، أو صدقة، أو نسك صيام ثلاثة أيام، أو يتصدق على ستة مساكين: كل مسكين نصف صاع، والنسك شاة. فإذا أمن مما كان به ﴿فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ﴾ [البقرة: ١٩٦] فإن مضى من وجهه ذلك، فعليه حجة، وإن أخر العمرة إلى قابل فعليه حجة وعمرة وما استيسر من الهدي ﴿فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ﴾ [البقرة: ١٩٦] آخرها يوم عرفة، ﴿وسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ﴾ [البقرة: ١٩٦] قال: فذكرت ذلك لسعيد بن جبير يوم فقال: هذا قول ابن عباس وعقد ثلاثين (718).
#3863
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
3863 - Na ka treguar Jezid bin Sinani, i cili ka thënë: Na ka treguar Jahja bin Seid el-Kattani, nga el-A'meshi, nga Ibrahimi, nga Alkame: ﴿وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ﴾ [el-Bekare: 196] ka thënë:=

Nëse njeriu pengohet, ai dërgon kurbanin ﴿وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ﴾ 'dhe mos i rruani kokat tuaja derisa kurbani të arrijë vendin e tij. E kush prej jush është i sëmurë ose ka ndonjë mundim në kokën e tij, atëherë (shpagimi është) fidje me agjërim, ose sadaka, ose kurban.' Pra, agjërim tri ditë. Nëse nxiton dhe rruhet para se kurbani të arrijë vendin e tij, ai ka për detyrë fidjen me agjërim, ose sadaka, ose kurban: agjërim tri ditë, ose t'u japë sadaka gjashtë të varfërve: secilit të varfër gjysmë sa'a, ndërsa kurbani është një dele. E kur të jeni të sigurt nga ajo që kishit ﴿فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ﴾ [el-Bekare: 196] 'e kush përfiton nga umreja deri në haxh', nëse vazhdon nga ai drejtim, ai ka për detyrë një haxh, e nëse e shtyn umren për vitin tjetër, ai ka për detyrë një haxh dhe një umre dhe atë kurban që i vjen më lehtë ﴿فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ﴾ [el-Bekare: 196] 'e kush nuk gjen, atëherë (le të agjërojë) tri ditë gjatë haxhit', e fundit e tyre është dita e Arafatit, ﴿وسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ﴾ [el-Bekare: 196] 'dhe shtatë kur të ktheheni'. Tha: Ia përmenda këtë Seid bin Xhubejrit një ditë dhe ai tha: 'Ky është mendimi i Ibn Abbasit' dhe lidhi tridhjetë (718).
Database ID: 116785 Views: 9