4363
- Na ka treguar Fehd, ka thënë: Na ka treguar Ali bin Ma'bed, ka thënë: Na ka treguar Ubejdullah bin Amër, nga Muhamed bin Is'hak, nga Nafiu, nga Ibn Omeri, ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Kush liron një pjesë të tij nga një rob ose robëreshë, ai ngarkohet me pjesën e mbetur nga pasuria e tij derisa të lirohet i tëri" ⁽³⁾.

Ebu Xhaferi ka thënë: Një grup njerëzish ⁽⁴⁾ kanë menduar se nëse robi është midis dy burrave dhe njëri prej tyre liron pjesën e tij, ai garanton vlerën e pjesës së ortakut të tij, qoftë ai i pasur apo i varfër. Ata thanë: Lirimi nga ana e ortakut është konsideruar si dëmtim ndaj pjesës së ortakut të tij, për të cilën ai duhet të garantojë vlerën nga pasuria e tij. Kushdo që dëmton pasurinë e një njeriu, qoftë ai i pasur apo i varfër, e ka për detyrë të garantojë atë që ka shkatërruar me dëmtimin e tij, dhe gjykimi i tij në këtë pikë nuk ndryshon nëse është i pasur apo i varfër sa i përket detyrimit të garancisë.

Ata thanë: Po ashtu, meqenëse ortaku e kishte për detyrë të garantonte vlerën e pjesës së ortakut të tij për shkak të lirimit kur ishte i pasur, ai e ka për detyrë ta garantojë atë edhe nëse është i varfër.

Të tjerë i kanë kundërshtuar ata ⁽⁵⁾, dhe kanë thënë: Garancia për vlerën e pjesës së ortakut të tij për shkak të lirimit nuk është e detyrueshme për të, përveçse nëse ai është i pasur. Ata thanë: Në këtë hadith të Ibn Omerit (r.a.), garancia e përmendur në të është posaçërisht për të pasurin, jo për të varfërin. Kjo është sqaruar nga Ibn Omeri (r.a.) në transmetime të tjera përveç këtyre, dhe nga ajo që është transmetuar prej tij në lidhje me këtë është ajo që