٥٠٠٩ - حدثنا علي بن الحسين بن عبد الرحمن بن فهم، قال: سمعت أحمد بن حنبل، يقول: لو أن رجلًا رحل إلى مصر فانصرف منها بكتاب التأويل لمعاوية بن صالح ما رأيت رحلته ذهبت باطلةً (21).
فوجدنا ما أضيف إلى رسول الله ﷺ والتحية في آية الأنفال قد كان على التمليك لا على ما سواه، فقد كان في هذا حجة قاطعة تغنينا عن الاحتجاج بما سواها على أهل هذا القول، ولكنا نريد في الاحتجاج عليهم فنقول: قد وجدنا الله ﷿ أضاف إلى رسول الله ﷺ شيئًا من الفيء في غير الآيتين اللتين قدمنا ذكرهما في أول هذا الباب، فكان ذلك على التمليك منه إياه، ما أضافه إليه من ذلك ﷿ قال: ﴿وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلِ وَلَا رِكَابٍ﴾ [الحشر: ٦].
#5009
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
5009 - Na ka treguar Ali bin el-Husejn bin Abdurrahman bin Fehm, i cili ka thënë: Kam dëgjuar Ahmed bin Hanbelin duke thënë: Nëse një burrë do të udhëtonte për në Egjipt dhe do të kthehej prej andej me librin e Te'vilit të Muavije bin Salihut, nuk do të konsideroja se udhëtimi i tij ka shkuar kot (21).

Kemi gjetur se ajo që i është atribuar të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe përshëndetja në ajetin e Enfalit ka qenë në formë pronësie dhe jo ndryshe. Në këtë kishte një argument prerës që na mjafton për të mos pasur nevojë për argumente të tjera kundër ithtarëve të këtij mendimi. Megjithatë, ne duam të argumentojmë kundër tyre duke thënë: Kemi gjetur se Allahu i Madhëruar i ka atribuar të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) diçka nga fe'i (plaçka e luftës pa luftim) në dy ajete të tjera, përveç atyre dyve që i përmendëm në fillim të këtij kapitulli, dhe kjo ishte në formë pronësie për të. Ajo që Allahu i Madhëruar i atribuoi atij është fjala e Tij: "Ajo që Allahu i dha si fe' të Dërguarit të Tij prej tyre, ju nuk keni vrapuar për të as me kuaj e as me deve" [el-Hashr: 6].
Database ID: 117931 Views: 13