5010 - Na ka treguar Jezid bin Sinani dhe Ebu Umeje, të cilët kanë thënë: Na ka treguar Bishr bin Omer ez-Zehraniu, i cili ka thënë: Na ka treguar Malik bin Enesi, nga Ibn Shihabi, nga Malik bin Evs en-Nasriu, i cili ka thënë: Më dërgoi fjalë Omer bin Hatabi (r.a.) dhe më tha: Në Medine kanë ardhur disa familje nga populli yt, dhe ne kemi urdhëruar që t'u jepet një ndihmë (radkh), prandaj ndaje atë mes tyre. Ndërsa isha kështu, erdhi roja i tij, Jerfa, dhe tha: Këtu janë Uthmani, Abdurrahmani, Sa'di, Zubejri dhe Talha (r.a.), të cilët kërkojnë leje për të hyrë. Ai tha: Lejoji të hyjnë. Pastaj qëndruam një orë, dhe ai tha: Këtu janë Abbasi dhe Aliu që kërkojnë leje. Ai tha: Lejoji të hyjnë. Hyri Abbasi dhe tha: O prijës i besimtarëve! Gjyko mes meje dhe këtij njeriu – ndërkohë që ata po debatonin për atë që Allahu i kishte dhënë të Dërguarit të Tij nga pasuria e Beni Nadirit. Njerëzit thanë: Gjyko mes tyre, o prijës i besimtarëve, dhe çliroje secilin prej tyre nga tjetri. Omeri (r.a.) tha: Ju bëj betim në Allahun, me lejen e të Cilit qëndrojnë qiejt dhe toka, a e dini se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Ne nuk trashëgohemi, ajo që lëmë është sadaka"? Ata thanë: Po, ai e ka thënë këtë. Pastaj u tha të dyve (Aliut dhe Abbasit) të njëjtën gjë, dhe ata thanë: Po. Ai tha: Unë do t'ju njoftoj për këtë fe'i (pasuri e fituar pa luftë). Allahu e ka veçuar Pejgamberin e Tij me diçka që nuk ia ka dhënë askujt tjetër, duke thënë: ﴿وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ﴾ (Çfarëdo që Allahu i dha të Dërguarit të Tij prej tyre, ju nuk keni vrapuar për të as me kuaj e as me deve). Për Allahun, ai nuk e mori atë pa ju, as nuk e mbajti vetëm për vete duke ju lënë juve pas dore. Ai e ndau atë mes jush dhe e shpërndau te ju, derisa mbeti kjo pasuri. Ai shpenzonte prej saj për familjen e tij furnizimin e një viti, pastaj pjesën e mbetur e trajtonte si pasuri të Allahut ⁽²²⁾.

A nuk e sheh se fjala e Tij (xh.sh.): ﴿وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ﴾, i referohet një pasurie fe'i që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e zotëronte ndryshe nga njerëzit e tjerë, dhe nuk është thjesht një hyrje në fjalim që nuk nënkupton pronësi. Po ashtu, edhe ajo që Ai ia atribuoi atij në ajetin e fe'i-t dhe në ajetin e plaçkës së luftës (ganimesh), të cilat i përmendëm në fillim të këtij libri, i referohet pronësisë prej tij dhe nuk është thjesht një hyrje në fjalim që nuk nënkupton pronësi.

U vërtetua me atë që përmendëm se fe'i-i dhe e pesta (humusi) e plaçkës së luftës, në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), shpenzoheshin në pesë kategori, jo në më shumë e as në më pak se aq.