5018 - Na ka treguar Rebi' bin Sulejman el-Muadhin, i cili ka thënë: Na ka treguar Esed bin Musa, i cili ka thënë: Na ka treguar Werka bin Omer, nga Ata bin es-Saib, i cili ka thënë: Hyra te Umm Kulthumi, e bija e Aliut (r.a.), e ajo tha: Një moli (shërbëtor i liruar) i yni, i cili quhej Hurmuz ose Kejsan, ka treguar se ka kaluar pranë të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Ai tha: Më thirri dhe më tha: "O Ebu ⁽³⁴⁾ filan, ne jemi njerëz të shtëpisë (Ehli Bejti) që na është ndaluar ta hamë sadakanë, dhe moli i një populli është prej tyre, andaj mos e ha
sadakanë" ⁽³⁵⁾.

Kur sadakaja u bë e ndaluar për Beni Hashimët, në këtë ndalesë u përfshinë edhe mualit (shërbëtorët e liruar) e tyre, ndërsa mualit e tyre nuk u përfshinë bashkë me ta në pjesën e të afërmve (dhu-l-kurba) me pajtimin e muslimanëve. Me këtë vërtetohet pavlefshmëria e fjalës së atij që thotë: Pjesa e të afërmve në ajetin e fej-it dhe në ajetin e të pestës së presë së luftës (ganimetit) është lënë si zëvendësim për atë që u është ndaluar atyre nga sadakaja.

Kjo thënie prishet edhe nga një anë tjetër, e ajo është se ne shohim që sadakaja, sikur të ishte e lejuar për Beni Hashimët ashtu siç është për të gjithë muslimanët, ajo do të ishte e ndaluar për të pasurit e tyre ashtu siç është e ndaluar për të pasurit e të gjithë muslimanëve të tjerë. Ne kemi parë se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i ka përfshirë të gjithë Beni Hashimët në pjesën e të afërmve, e në mesin e tyre ishte el-Abas bin Abdylmutalibi (r.a.), i cili ishte i pasur edhe në xhahilijet edhe në Islam. A nuk e sheh se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ia ka marrë atij zeqatin e pasurisë së tij për dy vite përpara? Kur pamë se pasuria e tij nuk e pengoi atë nga pjesa e të afërmve, ndërkohë që ajo pasuri do ta pengonte atë nga sadakaja para se Allahu t'ua ndalonte atë Beni Hashimëve, kjo tregon se pjesa e të afërmve nuk është lënë si zëvendësim për sadakanë
që u është ndaluar atyre.

Sa u përket atyre që mendojnë se të afërmit (dhu-l-kurba) në dy ajetet që kemi paraqitur në fillim të këtij libri, janë Beni Hashimët dhe Beni Mutalibët veçanërisht, ata argumentuan për fjalën e tyre me atë që ka transmetuar Xhubejr bin Mut'im (r.a.) nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) rreth kësaj.