٥٠٢٢ - حدثنا الحسين بن عبد الرحمن الأنصاري، قال: ثنا سعيد بن عبد الرحمن المخزومي، قال: ثنا سفيان، عن هشام بن عروة، عن أبيه قال: كان الزبير يضرب له في الغنم بأربعة أسهم: سهمين لفرسه، وسهمًا لذي القربي (39).
فلما كان رسول الله ﷺ قد أعطى الزبير بن العوام، لقرابته منه من سهم ذوي القربى، والزبير ليس من بني هاشم، ولا بني المطلب، وقد جعله فيما أعطاه من ذلك كبني هاشم وبني المطلب، دل ذلك أن ذوي القربى لرسول الله ﷺ هم بنو هاشم وبنو المطلب ومن سواهم من ذوي قرابته.
فإن قال قائل: إن الزبير وإن لم يكن من بني هاشم، فإن أمه منهم، وهي صفية بنت عبد المطلب بن هاشم فبهذا أعطاه رسول الله ﷺ ما أعطاه، فقام عنده بموضعه منه بأمه مقام غيره من بني هاشم.
قيل له: لو كان ما وصفت كما ذكرت، إذًا لأعطى من سواه من غير بني هاشم، ممن أمه من بني هاشم، وقد كان بحضرته من غير بني هاشم ممن أمهاتهم هاشميات، ممن هو أمس برسول الله ﷺ بنسب أمه رحمًا من الزبير، منهم أمامة ابنة أبي العاص بن الربيع، وقد حرمها رسول الله ﷺ فلم يعطها شيئًا من سهم ذوي القربى إذ حرم بني أمية، وهي من بني أمية، ولم يعطها رسول الله ﷺ بأمها الهاشمية، وهي زينب ابنة رسول الله ﷺ ورضي الله عنها، وحرم أيضًا جعدة بن هبيرة المخزومي فلم يعطه شيئًا، وأمه أم هانئ ابنة أبي طالب بن عبد المطلب بن هاشم فلم يعطه بأمه شيئًا إذ كانت من بني هاشم، فدل ذلك أن المعنى الذي أعطى به رسول الله ﷺ الزبير بن العوام ما أعطاه من سهم ذوي القربى، ليس لقرابته لأمه، ولكنه لمعنًى غير ذلك.
فثبت بما ذكرنا أن ذوي قربي رسول الله ﷺ: هم بنو هاشم، وبنو المطلب، ومن سواهم، ممن هو له قرابة من غير بني هاشم، ومن غير بني المطلب، وقد أمر الله ﷿ رسوله في غير هذه الآية ﴿وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ﴾ [الشعراء: ٢١٤] فلم يقصد رسول الله ﷺ بالنذارة بني هاشم وبني المطلب خاصةً، بل قد أنذر من قومه ممن هو أبعد منه رحمًا من بني أمية ومن بني نوفل.
#5022
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
5022 - Na ka treguar El-Husejn bin Abdurrahman el-Ensari, i cili ka thënë: Na ka treguar Seid bin Abdurrahman el-Mehzumi, i cili ka thënë: Na ka treguar Sufjani, nga Hisham bin Urve, nga babai i tij, i cili ka thënë: Ez-Zubejrit i ndaheshin nga delet katër pjesë: dy pjesë për kalin e tij, një pjesë për të dhe një pjesë si i afërm (i Pejgamberit) (39).

Fakti që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i dha Ez-Zubejr bin el-Avvamit nga pjesa e të afërmve (dhul-kurba) për shkak të afërsisë së tij me të, ndërkohë që Ez-Zubejri nuk ishte as nga Beni Hashimët e as nga Beni el-Mutalibët, por e radhiti atë në atë që i dha si Beni Hashimët dhe Beni el-Mutalibët, kjo tregon se të afërmit e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) janë Beni Hashimët, Beni el-Mutalibët dhe të tjerët përveç tyre nga farefisi i tij.

Nëse dikush thotë: Edhe pse Ez-Zubejri nuk ishte nga Beni Hashimët, nëna e tij ishte prej tyre, ajo ishte Safije bint Abdylmutalib bin Hashim, andaj për këtë arsye i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i dha atë që i dha, kështu që ai zuri vendin e tij tek ai përmes nënës së tij, ashtu si të tjerët nga Beni Hashimët.

Atij i thuhet: Sikur të ishte kështu siç e përshkrove, atëherë ai do t'u jepte edhe të tjerëve që nuk ishin nga Beni Hashimët, por që nënat e tyre ishin nga Beni Hashimët. Ndërkohë, në praninë e tij kishte njerëz që nuk ishin nga Beni Hashimët, por nënat e tyre ishin hashimite, madje që ishin më afër të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) nga lidhja e gjakut përmes nënës sesa Ez-Zubejri. Prej tyre ishte Umame bint Ebi el-As bin el-Rebi, të cilën i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e privoi dhe nuk i dha asgjë nga pjesa e të afërmve pasi privoi Beni Umejët, ndërsa ajo ishte nga Beni Umejët. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk i dha asaj për shkak të nënës së saj hashimite, e cila ishte Zejnebi, vajza e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe (r.a.). Gjithashtu, ai privoi Xhade bin Hubejre el-Mehzumiun dhe nuk i dha asgjë, ndërkohë që nëna e tij ishte Ummu Hani bint Ebi Talib bin Abdylmutalib bin Hashim; ai nuk i dha asgjë për shkak të nënës së tij edhe pse ajo ishte nga Beni Hashimët. Kjo dëshmon se arsyeja për të cilën i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i dha Ez-Zubejr bin el-Avvamit atë që i dha nga pjesa e të afërmve, nuk ishte për shkak të afërsisë së tij përmes nënës, por për një arsye tjetër.

Kështu, u vërtetua me atë që përmendëm se të afërmit e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) janë: Beni Hashimët, Beni el-Mutalibët dhe të tjerët përveç tyre, nga ata që kanë afërsi me të e që nuk janë nga Beni Hashimët dhe as nga Beni el-Mutalibët. Allahu i Madhëruar e ka urdhëruar të Dërguarin e Tij në një ajet tjetër: "Dhe paralajmëro farefisin tënd më të afërt" [Esh-Shuara: 214], dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk synoi me paralajmërimin vetëm Beni Hashimët dhe Beni el-Mutalibët në veçanti, por ai paralajmëroi nga populli i tij edhe ata që ishin më larg tij në lidhje gjaku, si Beni Umejët dhe Beni Neufelët.
Database ID: 117944 Views: 9