٥٠٢٥ - حدثنا أحمد بن داود بن موسى، قال: ثنا مسدد بن مسرهد، قال: ثنا يزيد بن زريع، قال: ثنا سليمان التيمي، عن أبي عثمان النهدي، عن قبيصة بن مخارق، وزهير بن
عمرو، قالا: لما نزلت ﴿وَأَنذِرْ عَشِيرَتكَ الْأَقْرَبِينَ﴾، انطلق رسول الله ﷺ إلى رضفة من جبل، فعلا، أعلاها، ثم قال: يا بني عبد مناف! إني نذير" (42).
ففي هذا الحديث إدخاله بني عبد مناف مع من هو أقرب إليه منهم من قرابته.
#5025
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
5025 - Na ka treguar Ahmed bin Davud bin Musa, i cili ka thënë: Na ka treguar Musadded bin Musarhed, i cili ka thënë: Na ka treguar Jezid bin Zurej, i cili ka thënë: Na ka treguar Sulejman et-Tejmi, nga Ebu Othman en-Nehdi, nga Kabisa bin Muharik dhe Zuhejr bin
Amr, të cilët kanë thënë: Kur u shpall ajeti: ﴿وَأَنذِرْ عَشِيرَتكَ الْأَقْرَبِينَ﴾ (Dhe paralajmëro farefisin tënd më të afërt), i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) shkoi te një gur i madh në një mal, u ngjit në majën e tij dhe pastaj tha: "O bijtë e Abd Menafit! Unë jam paralajmërues" (42).

Në këtë hadith, ai i përfshiu bijtë e Abd Menafit bashkë me ata që ishin më të afërt me të sesa ata nga farefisi i tij.
Database ID: 117947 Views: 11