5066 - Na ka treguar Malik bin Jahja el-Hamdani, i cili ka thënë: Na ka treguar Abdulvehab bin Ata, i cili ka thënë: Na ka njoftuar el-Xhurejri, nga Ebu el-Ala, i cili ka thënë: Ndërsa isha me Mutarrifin në pjesën e lartë të el-Merbedit ⁽⁹³⁾, në tregun e deveve, na erdhi një beduin që kishte me vete një copë lëkure, ose një copë traste - dyshoi el-Xhurejri - dhe tha: A ka ndonjë mes jush që di të lexojë? Unë i thashë: Unë lexoj. Ai tha: Ja, lexoje këtë, sepse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na e ka shkruar atë. Aty shkruhej: "Nga Muhamedi Pejgamber, për fisin e Zuhejr bin Afishit, një degë e Uklit: Nëse ata dëshmojnë se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhamedi është i Dërguari i Allahut, ndahen nga idhujtarët, japin të pestën (hums) nga plaçka e tyre e luftës, si dhe pjesën e Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe zgjedhjen e tij (safij), atëherë ata janë të sigurt me mbrojtjen e Allahut". Disa prej tyre i thanë: A ke dëgjuar diçka nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) që të na e tregosh? Ai tha: Po, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kë e gëzon largimi i vrerit ⁽⁹⁴⁾ të gjoksit, le të agjërojë muajin e durimit (Ramazanin) dhe tri ditë nga çdo muaj". Një burrë nga njerëzit tha: Ti e ke dëgjuar këtë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)? Ai tha: A nuk po ju shoh se po mendoni se unë po gënjej ndaj të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)? Nuk do t'ju tregoj asnjë hadith sot! Pastaj e mori atë (shkresën) dhe u largua ⁽⁹⁵⁾.
Ebu Xhaferi ka thënë: Të gjithë kanë rënë dakord se kjo pjesë (e Pejgamberit) nuk i takon halifit pas Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe se ai nuk është në të si Pejgamberi (s.a.v.s.). Kur halifi nuk e pason Pejgamberin (s.a.v.s.) në atë që i takonte atij dhe me të cilën Allahu e kishte veçuar atë para luftëtarëve të tjerë me të, atëherë afërsia e tij (halifit) është edhe më parësore të mos e pasojë afërsinë e Pejgamberit (s.a.v.s.) në atë që u takonte atyre gjatë jetës së tij nga fei dhe plaçka e luftës. Me këtë bie poshtë thënia e atij që thotë: Pjesa e të afërmve (dhu el-kurba) pas vdekjes së Pejgamberit (s.a.v.s.) i takon të afërmve të halifit pas tij.
Zgjedhja (es-Safi) ishte vetëm për Pejgamberin (s.a.v.s.) si një e drejtë e qëndrueshme dhe e veçantë që nuk mbeti pas tij. Nuk njohim askënd që e kundërshton këtë përveç Ebu Thaurit, i cili ka thënë: Nëse zgjedhja (es-safi) ishte e qëndrueshme për Pejgamberin (s.a.v.s.), atëherë imami ka të drejtë ta marrë atë në mënyrën si e merrte Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ta vendosë atë. Ai e bëri pjesën e Pejgamberit (s.a.v.s.) nga e pesta e të pestës. Ai (Ebu Xhaferi) tha: Ai bashkoi mes dyshimit gjatë jetës së Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe kundërshtimit të ixhmasë për mbetjen e saj pas vdekjes së tij ⁽⁹⁶⁾.
Pastaj u kthyem te ajo që kanë thënë njerëzit përveç këtij mendimi nga këto mendime që kemi përmendur në këtë kapitull. Sa i përket atij që i veçoi Beni Hashimët dhe Beni Mutalibët pa të tjerët nga të afërmit e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe e bëri pjesën e të afërmve vetëm për ta, ne e kemi përmendur pavlefshmërinë e thënies së tij më parë në këtë libër tonin, kështu që kjo na mjafton për të mos e përsëritur këtu.
Gjithashtu, ai që e bëri atë për të varfrit e të afërmve të Pejgamberit (s.a.v.s.) pa të pasurit e tyre, dhe i bëri ata si të tjerët nga të gjithë të varfrit e muslimanëve, ne gjithashtu kemi përmendur më parë në këtë libër pavlefshmërinë e thënies së tij, kështu që na mjafton për të mos e përsëritur këtu. Mbetet thënia e atyre që thonë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kishte të drejtë ta vendoste atë te kushdo që shihte të arsyeshme nga të afërmit e tij, dhe se askush prej tyre nuk meritonte asgjë prej saj derisa t'ia jepte i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Ai kishte të drejtë të zgjidhte nga plaçka për veten e tij çfarë të shihte të arsyeshme, dhe kjo u ndërpre me vdekjen e tij dhe nuk është e detyrueshme për askënd pas vdekjes së tij.
Rrjedhimisht, gjykimi mbi këtë është që të jetë po ashtu edhe ajo me të cilën ai veçonte kë të shihte të arsyeshme nga të afërmit e tij pa të tjerët gjatë jetës së tij, përveç nëse kjo i kalon dikujt pas vdekjes së tij. Kur u bë e pavlefshme që kjo t'i kalojë dikujt pas vdekjes së tij, u bë e pavlefshme që ajo pjesë t'i takojë dikujt prej të afërmve të tij pas vdekjes së tij.
Nëse dikush thotë: Këtë jua ka kundërshtuar Abdullah bin Abbasi (r.a.), pastaj përmendi atë që...