5070 - Na ka treguar Jezid bin Sinani, i cili ka thënë: Na ka treguar Ezher bin Sa'd es-Semman, nga Ibn Auni, i cili ka thënë:
Më ka treguar Umejr bin Is'haku, i cili ka thënë: Më ka treguar Abdullah bin Abdullah bin Umeje - o Allah, ose ia tregoi popullit ndërsa unë isha me ta - i cili ka thënë: Më ka treguar Abdurrahman bin Aufi, i cili ka thënë: Omeri (r.a.) më dërgoi një kafshë udhëtimi, kështu që shkova tek ai. Kur arrita te dera, dëgjova një ngashërim të fortë, e thashë: 'Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi, u lodh Omeri, Amirul-Mu'minini'. Hyra brenda derisa erdha dhe vura dorën mbi të, e i thashë: 'Nuk ka asgjë të keqe me ty, o Amirul-Mu'minin'. Ai tha: 'A të pëlqeu ajo që pe?'. Thashë: 'Po'. Ai tha: 'Ja, vërtet familja e Hattabit është para Allahut, sikur të ishim përpjekur për të, do të ishte njësoj si dy shokët e mi para meje'. Tha: Pastaj tha: 'Ulu me ne të mendohemi'. Kështu, shënuam ata që kishin të drejtë në rrugën e Allahut, shënuam gratë e Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe ata nën këtë gradë. Atyre që kishin të drejtë në rrugën e Allahut u takuan katër mijë, ndërsa nënave të besimtarëve (r.anhunne) dhe atyre nën këtë gradë u takuan një mijë, derisa e shpërndamë pasurinë ⁽¹⁰¹⁾.
A nuk e sheh se Omeri dhe Abdurrahman bin Aufi i barazuan ata që kishin të drejtë me ata të gradës pas tyre, dhe nuk i përfshinë në këtë të afërmit e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) për shkak të afërsisë së tyre, ashtu siç i përfshinë ata që kishin të drejtë për shkak të meritës së tyre.