⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
5075 - Na ka treguar Muhamed bin Huzejme, i cili ka thënë: Na ka treguar Jusuf bin Adij, i cili ka thënë: Na ka treguar Abdullah bin el-Mubarek, nga Muhamed bin Is'haku, i cili ka thënë: E pyeta Ebu Xhaferin, i thashë: Çfarë mendon për Ali bin Ebi Talibin (r.a.), kur mori në dorë Irakun dhe mori përsipër çështjet e njerëzve, si veproi me pjesën e të afërmve (sehm dhu-l-kurba)? Ai tha: Për Allahun, ai ndoqi rrugën e Ebu Bekrit dhe Omerit (r.anhuma). I thashë: Po si atëherë ju thoni atë që thoni? Ai tha: Për Allahun, familja e tij nuk vepronte veçse sipas mendimit të tij. I thashë: Po çfarë e pengoi atë? Ai tha: Për Allahun, ai e urrente që t'i mvishej kundërshtimi i Ebu Bekrit (r.a.)
(106).
Iu tha atij: Këtë e ka interpretuar Muhamed bin Aliu për Ali bin Ebi Talibin (r.a.) sa i përket lënies së kundërshtimit të Ebu Bekrit dhe Omerit (r.anhuma), ndërkohë që ai në realitet shihte ndryshe nga ajo që shihnin ata; kjo nuk lejohet sipas nesh për Ali bin Ebi Talibin (r.a.) dhe as nuk mund të imagjinohet për një si ai. Si mund të imagjinohet kjo për të, kur ai e ka kundërshtuar Ebu Bekrin dhe Omerin (r.anhuma) në disa gjëra, dhe e ka kundërshtuar Omerin (r.a.) i vetëm në gjëra të tjera, prej tyre: mendimi i tij për lejueshmërinë e shitjes së nënave të fëmijëve (umehatul-uled) pasi Omeri e kishte ndaluar shitjen e tyre, dhe prej tyre: mendimi i tij për barazinë mes njerëzve në dhënie (atâ), ndërkohë që Omeri (r.a.) i jepte përparësi disave mbi të tjerët sipas meritave të tyre të hershme. Ali bin Ebi Talibi (r.a.) ishte më i njohur me Allahun sesa të zbatonte diçka që sipas tij ishte e drejta në të kundërtën e saj. Përkundrazi, ai e zbatoi çështjen e pjesës së të afërmve sipas asaj që e shihte si të vërtetë dhe drejtësi, andaj nuk i kundërshtoi Ebu Bekrin dhe Omerin (r.anhuma) në këtë. Ali bin Ebi Talibi (r.a.) i kundërshtonte Ebu Bekrin dhe Omerin (r.anhuma) gjatë jetës së tyre në disa gjëra, ku ata shihnin ndryshe nga ai, dhe nuk
shihej kjo çështje si barrë mbi të
(107), as nuk e ndalonin nga kjo dhe as nuk e ndëshkonin për këtë. Atëherë, si mund t'i lejohej kjo në gjendjen kur imami ishte dikush tjetër, e pastaj të sillej ndryshe në gjendjen kur ai vetë ishte imami? Kjo sipas nesh është e pamundur. Dhe vërtet