5651 - Na ka treguar Ibrahim bin Merzuk, i cili ka thënë: Na ka treguar Said bin Amir, i cili ka thënë: Na ka treguar Shu'be, nga Halid el-Hadhdha, nga Jezid bin Abdullah bin esh-Shikhkhir, nga Ebu Muslim el-Xhedhmi, nga el-Xharudi (r.a.) se ai ka thënë: Ne erdhëm te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndërsa ishim mbi deve të dobëta ⁽⁸⁾, dhe i thamë: O i Dërguari i Allahut! Ne kalojmë pranë kullotave ⁽⁹⁾ dhe gjejmë deve, kështu që i hipim ato. Ai tha: "Vërtet, kafsha e humbur e muslimanit është djegie e zjarrit" ⁽¹⁰⁾.
Pyetja e tyre drejtuar Pejgamberit (s.a.v.s.) ishte për marrjen e tyre me qëllim që t'u hipnin, e jo për t'i shpallur ato (për t'i gjetur pronarin). Ai u përgjigj duke thënë: "Vërtet, kafsha e humbur e muslimanit është djegie e zjarrit", që do të thotë: rregulli për kafshën e humbur të muslimanit është që ajo të ruhet për pronarin e saj derisa t'i dorëzohet atij, e jo të përdoret për kalërim apo për diçka tjetër.
Me këtë u bë i qartë kuptimi i këtij hadithi dhe se ai është ashtu siç e përmendëm.
Nga ata që argumentuan me këtë ishin edhe ata që e ndaluan marrjen e kafshës së humbur, siç është përmendur.