٥٦٦٤ - كما حدثنا إبراهيم بن مرزوق، قال: ثنا سليمان بن حرب، قال: ثنا حماد بن زيد، عن أيوب، عن أبي العلاء، عن عياض بن حمار، أن النبي ﷺ سئل عن الضالة، فقال: "عرفها، فإن وجدت صاحبها وإلا فهي مال الله ﷿" (28).
ففي هذا الحديث أن تعريفها واجب، ومعرفها في حال تعريفه إياها ممسك بها لصاحبها ولم يؤمر بترك ذلك.
فدل هذا على أن الإمساك المنهي عنه في غير هذا الحديث إنما هو الإمساك الذي يفعله الممسك لنفسه لا لرب الضالة.
فهذا ما في الضوال من الأحكام الشرعية عن رسول الله ﷺ.
وقد روي في اللقطة أنه قد أمر بالإشهاد عليها وترك كتمانها فمما روي عن رسول الله ﷺ في ذلك ما قد
#5664
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
5664 - Siç na ka treguar Ibrahim bin Merzuk, i cili ka thënë: Na ka treguar Sulejman bin Harb, i cili ka thënë: Na ka treguar Hammad bin Zejd, nga Ejubi, nga Ebu el-Ala, nga Ijad bin Himar, se Pejgamberi (s.a.v.s.) u pyet për kafshën e humbur dhe tha: "Shpalle atë, nëse e gjen pronarin e saj (jepja), përndryshe ajo është pasuri e Allahut të Madhëruar" (28).
Në këtë hadith thuhet se shpallja e saj është e detyrueshme, dhe ai që e shpall atë, gjatë kohës së shpalljes, e mban atë për pronarin e saj dhe nuk është urdhëruar ta lërë atë.
Kjo tregon se mbajtja e ndaluar në hadithet e tjera është vetëm ajo mbajtje që bën mbajtësi për veten e tij, jo për pronarin e kafshës së humbur.
Këto janë gjykimet sheriatike rreth kafshëve të humbura që transmetohen nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.).
Gjithashtu është transmetuar për gjënë e gjetur (lukata) se ai është urdhëruar të dëshmojë për të dhe të mos e fshehë atë. Prej asaj që është transmetuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) lidhur me këtë është ajo që ka
Database ID: 118586 Views: 12