٥٦٦٥ - حدثنا محمد بن خزيمة، قال: ثنا المعلى بن أسد قال: ثنا عبد العزيز بن المختار، عن خالد الحذاء، عن يزيد بن الشخير عن مطرف بن الشخير، عن عياض بن حمار
المجاشعي ﵁، عن النبي ﷺ أنه قال: من التقط لقطة فليشهد عليها ذوي ﷺ "من
عدل، ولا يكتم ولا يغير فإن جاء ربها فهو أحق بها وإلا فمال الله يؤتيه من يشاء" (29).
فلما كان أخذ اللقطة على هذا الوجه مباحًا كان كذلك أيضًا أخذ الضالة وإنما يكره أخذهما جميعًا إذا كان يراد بهما ضد ذلك.
ولقد استحب أبي بن كعب أخذ اللقطة وأن لا تترك للسباع.
#5665
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
5665 - Na ka treguar Muhamed bin Huzajme, i cili ka thënë: Na ka treguar El-Mu'al-la bin Esed, i cili ka thënë: Na ka treguar Abdulaziz bin El-Muhtar, nga Halid El-Hadh-dha, nga Jezid bin Esh-Shikh-khir, nga Mutarrif bin Esh-Shikh-khir, nga Ijad bin Himar
El-Muxhashi'i (r.a.), nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ka thënë: "Kush gjen diçka të humbur (lukata), le të marrë për dëshmitarë dy njerëz të drejtë, të mos e fshehë dhe të mos e ndryshojë atë. Nëse vjen pronari i saj, ai ka më shumë të drejtë mbi të, e nëse jo, ajo është pasuri e Allahut që ia jep kujt të dojë" (29).
Pasi marrja e gjësë së humbur në këtë mënyrë ishte e lejuar, po ashtu është edhe marrja e kafshës së humbur (dhale). Marrja e të dyjave urrehet vetëm nëse me to synohet e kundërta e kësaj.
Ubej bin Ka'bi e ka pëlqyer marrjen e gjësë së humbur dhe që ajo të mos lihet për egërsirat.
Database ID: 118587 Views: 17